Kadir Üçvet Şiirleri - Şair Kadir Üçvet

Bir masa,(idi)
Dört kişi. Soğuk, gece ve bir Suavi şarkısının
sözleri gibi (ydi) , yaşam:
Ufacıkbirdükkan/ikimasadörttabure/agopunmeyhanesinde/dostlarbirlikte.

Dört kişi.

..........yazılanlar vardı bu son cümleden önce bir harekette
silinen.anılarda yaşardı bir çocuk bir sanatçının evinde.bir
görünüyordu çocuk,bir yok oluyordu.kelimeler dünyanın heryerinde
farklıdır. her evde, her bedende, her hücrede,her bardakta,her
masada, her susuşta olduğu gibi.anlamak,aynı şeyleri anılaştırmak
gibi sanki.

Yeşil giyinmiş toprağı
Mavi duvaklı gökyüzünü gör
Kalbinde bir bahçe yetiştir
Ruhuna çek gelinlikli doğayı…

Çiçek rengi süslesin

Dalgalardı kıyıdan köşelere vuranlar,dalgaları aşmaktı yerleşik
amaçlar..Elini eteğine değdirmekti, taşların altına giren suları avuçlamaktı sevgiler, arayışlara köpükleri karıştırmaktı belki.

Bir yeşili çalmaktı maviye ve hüzne..Dalgaları bırakıp, özlemlere kaçıştı bir kumsal boyu,geriye..Bir zeytin bahçesini düşlemekti, dalgaların üstünden bakıp, sahile..Yalnızlığına yazgılı kaderleri ertelemekti, kumsal kalabalığında azalan seslerine şarkıların, sözler aramaktı..

Sakinini bulmaktı hızlı gidenlerin.Erteleyişleri dizginlemek ve bir fırtınaya daha hazır olmaya yatmak, gerekçesiydi düzlemsiz düşlerin.Onun için yaşam düşlerdeki değildi..Askılar hep asılandı, asılınan olamayacak olandı.Oysaki sorumluluklarını asmak ve düşlerindeki düzlemi bulmak için kaçmak, bir deniz kıyısına varmak ve sadece karşı kıyıya bakmak vardı.Umuttu, vardı....Oysa askı hep asılandı...

POETİK PROLOG: P[AR]AN[TEZ]
Her günden kalan ah ne çok yalan
Her yalandan olan ne çok talan
O talandan sızan ne kor duman
O dumandan yanan ne çok insan…

İZLEM I

Küçük,
Küçücük, küçülmüş:
Ben....,
Beni bizde bulmuş

Süssüz bir eştir aslında varlığa
Mümkün sebeptir esasen olmaya
Sözsüz bir mehveş varlıkta darlığa
Kendisi kendinden ırak yalnızlık.

Sessiz bir özdür varlıkta olmaya

I.
Süssüz bir eş gibi, varlıkta sessiz, taş olup donduğum anda,
Ruhumla arama perde inerdi, ışık değip geçer yanda.
Gökyüzü pürüzsüz cilde benzerdi, yel olur eser zamanda,
Yalnız, tanınmaz bir gölgeydim sanki, ışıksız bir insanda…

Değerim eder olmuş, bir kuş kanadında
fiyatlanmış uçup, çok satanlar pazarında.

Maldan saymışlar onu bir hatun nazarında;
Onurum, olmaz olmuş alçalıp,
ıslak uçkurlar diyarında.

Düştü adın
Sevgilim
sakınaklı bir bakıştan aramadın
beni, dün.
Bir düştün kayıp kentin saklısında
düştün…