Anlamına koşar yalnızlık şarkıları pesten,
Pırıltılarında saklı durgun sular sedeften.
Bir ses çınlar boğazda sahipsiz ram olur duyan,
Rakseder musiki sarayda endamı serv-i revan.
Yaşamdan taşan işte bu hafıza,
Bir kültür varlığında esrik mana.
Zamanı sığdırdık mı ki mekana,
Varlığın ardındaki o koca yükle
Doluşuverdik fındık kabuğuna.
Prolog:
“Şiir yaşamak içindir,
hayat da şiir için biraz.” T.Uyar.
Yaşamaktan öğrendiğim şeyler var;
Kokusuz bir bahçede gül solumak gibi,
Örgütsel bir dokümandı sana fısıldadığım hayat
Bileklerine kelepçe vurmuş karakolların
işkencesinde
Sinik göz altıların ranzasında bestelendi
o yüzden kesintili, cılız ve içli türküler
O yüzden sesi kısık ve nezleli, yarım ve aksak şiirler.
Vakit kendi izini sürer her yürekten.
Bir gidiş başlar, sessizce;
Bir kalış biter, fark etmeden.
Yaşamak;
Kokusuz bahçede gül solumak gibi,
Kirpiğimin hicri öksüz,
silikti ismim — izsizdim.
Kımıltısız, öykülü bir yüz,
hükmüm yoktu.
Bilirdim.
İklimini süzdüm gizlinin,
Düştü adın
Sevgilim
sakınaklı bir bakıştan aramadın
beni, dün.
Bir düştün kayıp kentin saklısında
düştün…
Bir babanın en çok kırıldığı damardan kanadın
Bir vedayı çok görüp en sevili kalpte
Bir yaşamın kilitli kapısını yüzüme kapadın
Hoşça kal.
Yaşlanmanın ıslahında kendi sergimi açmıştım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!