Prolog: “Şiir yaşamak içindir, hayat da şiir için biraz.” T.Uyar. Yaşamaktan öğrendiğim şeyler var; Kokusuz bir bahçede gül solumak gibi, telaşsız bir soyut yaşamak. Şapkadaki tavşan gibi kıpırtısız ve bilge Katıksız bir umut Sayılmalı var olmak. Ufkun ışıklı penceresinden Kısmadan gözlerinin griliğini Dokurken yarını telaşla, kaygılı İçtenlikli bir bulut gibi, sofist Martılarla denizlere yayılmalı. Yaşamak; anlamak, düşünmek, Umut diyarlarında yeşil bir bahçe olmalı. Girdaplı fırtınaların tekinsiz kayalıklarında, Bir koşu- zamanları aşıp, tarihi yaşamak; Aristo’yu aramak belki şikayet için Eflatun’un avuntularında masal bulmak. Hayat, katıksız bir somut felsefe, ekmek ile sabahın sınırını akşamlara açandı. Bir yarışın sonu gibi çaresiz, alternatifsiz; Yaşamak, aklın tutarında bir ederle, İnsani kulağa bir derin anlamı kaçırandı. Hayat esaslı bir yarıştır, kaçarak kovalayanlardan; Yaşamak esaslı bir sanat, üreterek çoğalmalardan Bir şiir yazıp, hayata uyarlamalı belki yaşayarak Uyar’ın dizeleri gibi karıştırmalı, anlamı oluşturmalı Kurtulmalı varlığın dayanılmaz ağırlığından. Hayattan öğrendiğim bir şey daha, şeylerin özeti işte: Yaşamı kopya çekmeli sanattan! kAD'r+
Kadir ÜçvetKayıt Tarihi : 29.11.2025 14:16:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Şiir Atölyesi İçin.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!