Kadir Karakulakküçük Şiirleri - Şair Kad ...

Kadir Karakulakküçük

Beynin yamaçlarından,anılarını yuvarlayanların,
Kanlı gölgelerine ağlayan,hep acılarını gördüm.
Gece karanlığında yarasını sardım hıçkıranların.
Batan güneşte açan,hayal çiçeklerine döndüm.

Dağıldıkça hasretleri topladım,tozlu yollarından.

Devamını Oku
Kadir Karakulakküçük

Yarın...
Kaybolan hayallerinin,
yıkıntıları arasında;
Üzgün ve mahzun dolaşırken,
ağlarsın da,
Kimse bir mendil uzatmaz sana.

Devamını Oku
Kadir Karakulakküçük

Ömrünce hep arzuları avladın,hayal tarlalarında.
Her öfkende takıldıkça,düştün gönül çukurlarına.
Hırsla kanattın elini,kokladığın her gülün dalında.
Düşen her damlaya ağladın,koştuğun yollarında.

Bağladın gönlünü,kopmaz diyerek hep arzulara.

Devamını Oku
Kadir Karakulakküçük

Hasret,gönül çığlığında kopan en son yaprak.
Hayal,hangi sabahta kim bilir nasıl uyanacak.
Haykıran dillerin üflediği gerçek solmayacak.
Hasta yatağında ağlarken,dinleyen olmayınca.

Hayata küsen kişi,kendine zulmedendir ancak.

Devamını Oku
Kadir Karakulakküçük

Cihana perde imiş.hayatın aynası.
Gezdiğin her gecenin tünellerinde.
Cama düşen bir damladır sofrası.
Fırtınalar kopardığın bahçelerinde.

Yanarken hayatın renginde soldun.

Devamını Oku
Kadir Karakulakküçük

Şefkat döşeğimdi,kına kokan o sıcacık avuçların.
Hayatımın kundağı oldu hep,sevgi dolu bakışların.
Gönül dağımda düşen,rahmet yağmuruydu sesin.
Ömrümce rüzgarlarda,inan ki kaybolmaz nefesin.

Feryadın sevgi dalında açan,ömrümün baharıydın.

Devamını Oku
Kadir Karakulakküçük

Savrulduğun hayatının lekesi mi sandın nefeslerini?
Hangi ölüm silmiş ki,sahibinin bıraktığı tüm izlerini?
Yolduğun zamanın sararmış otlarında hızlı yürürken.
Kıymetini bil hep nefeslerinin,tükenip te çürümeden.

Devamını Oku
Kadir Karakulakküçük

Bir çuval unda,açılırken nice hamurlar,
Bir ekmeğe şekil veren,azıcık maya imiş.
Can teknesinde,yoğrulan bütün umutlar,
Mutluluk için,en çok acıya muhtaç imiş.

Yaşarken kıymetini bilmez,zavallı biçare,

Devamını Oku
Kadir Karakulakküçük

Viraneye dönen gönlünü saran,sislerin ortasında,
Terli gölgenin peşinden koşan,rüzgara mı kandın.
Durmadan arzuları kazıdığın,şu zaman duvarında,
Döktüğün yonga tozuna üflemeyi,hayat mı sandın.

Devamını Oku
Kadir Karakulakküçük

Aktıkça her çile,kendisine bir yol bulur.
Sallandıkça yapraklarda,dallarda uyur.
Rüzgarlı gölgelerine düştükçe savrulur.
Dolaştığı tozlu yolun,çilelerinde yorulur.

Söylenir dillerde,aşkında çile çekenler.

Devamını Oku