Seni “sana rağmen” sevmek var ya! ..
Ölümden zor! ..
Seni “sana rağmen” sevmek! ...
Bir ateş, bir kor! ..
***
Gözlerine bakarken “iki büklüm” oluyor dilim
Ülkemde bunca it, soytarı varken
"Hak" söylemeyene yazıklar olsun
Hayvanların bile baytarı varken
Derde dert katana yazıklar olsun
Defoooool! ....
Seni kovuyorum! ...
Ne o? .. Şaşırdın mı? ! ..
Niye ki?
Haaa! .. Doğru ya! .. Sen burada değilsin ve ben “burada olmayan birini nasıl kovabilirim” değil mi? ?
Yalnız sabahlarım ayaz geceler
Sen gittin gideli şu gönlüm bomboş
Her yana dağılmış kırık şişeler
İçen ben değilim akşamlar sarhoş
Terkedip giderken düşünmedin mi
Hasret; sensizliğe zor bir itaat
Kopuyor bir şeyler fark ediyorum
Sanma ki bir gece “on iki saat”
Her gece bir ömür kaybediyorum
Düşündün mü çevrende, yakın uzak fark etmez
Seni kim “nice sever”, nedir verdiği değer?
“Dünya” dediğin gülüm, saçının teli etmez
Kefenin bir gözüne “seni koysaydım eğer”
Onlar için “herhangi biri“ olabilirsin
Sakladığın yeter gönlünde közü
Nefesle yılları tutuşuversin
Nihayet dilinden bir tatlı sözü
Nağmeyle mırıldan dökülüversin
Hasretle sararıp solmuş bahçeme
Hazan nevbaharı götürür iken
Hatır için “tohum” eken olaydın
Ben sana sarmaşık olup sürürken
Sen gülün bağına diken olaydın
Kendine pay verme “üzüldüm” diye
Tutunduğum son dal kırıldı işte
Sen artık geriye dönme olur mu
Yokuş çıkan ömrüm gayrı inişte
Yol bitince beni görme olur mu
İçim de ateşin söndü be canım
Seninle ne zaman göz göze gelsem
Cayır cayır yanar, yanar sol yanım
Ah! ..Bir sarılsam da “kolunda ölsem”
Ölürken ismini anar sol yanım
Gece var karanlık gece var sessiz
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!