Jale Keskin Şiirleri - Şair Jale Keskin

Sana geleceğim
Bir sonbahar mevsiminde
Hazanlarda kırk ikindiler olacak belki,
Baharların şaşmadığı zamanlarda,
Hasretimin en doruk noktasında,
Özlemlerimin hardan duvarlar

Bu şehrin akşamı çöker üstüme
Zaman hazan olmuş,
Hüzün hasat.
Sevgiler ayağa düşmüş,
İnsanlık fikirde olmuş küme,
Kelimelerde cümle düşmüş,

Oldu mu?
Kalbimi kırıp ta gitmek,
Kelimeler boğazıma düğümlendi,
İlmek, ilmek.

Ne aşk acısı çekiyorum,
Ne vijdan muhasebesi.
Bildigim birtek şey var,
Artık yorgunum..

Dünya dönerken kayboldu umurum,

Arif ve Mecnun

Arif Fırat kenarında
Abdest alıp durmuş namaz’a.
İşte tam o anda,
Mecnun geçmiş önünden dalmış sonsuza.

Sen ki, olmuştun, yüreğimde bir gül
Aldandım hasretinle, yanarken kara bir tül
Günbegün eridim, çaldım ömürlerimden
Sensiz günler hep hazan, kalsaydın bahar keşke!

Hasretin sarınca, gelip çattı hüzünler

insan işte hep baharı bekler,
gelense kış,dağılacaksın.
gün gelip aynalara baktığında,
yüzün kırış, kırış ağlayacaksın

bilseydi insan doğduğunda,

Uykusuz bir gece daha,
Kâinat,
Sessizliğe bürünür.
Buz kesmiş hava,
Daha çok var sabaha,
Hayaller rüzgârın ıslığı ile bölünür.

Utanmak güzeldir,
Kadında olmazsa çirkinleşir.

Zenginlik güzeldir,
Cömertte olmazsa çirkinleşir.

Telefon ahizesinde bir veda,
'O' günden-bu güne,
Hala kulaklarımda.
Sen kaybolurken meçhule,
Ben kaldım karanlıklarda.