İzzet Kocadağ Şiirleri - Şair İzzet Kocadağ

İzzet Kocadağ

Bilmem ki ne olurdu meraktayım sahiden,
Sen de beni sevseydin; deli divanen iken.
Belki de heyecandan duruverirdi kalbim,
Ölürdüm ellerini tutamadan yine ben.

5 Kasım 1990- Pazartesi / Bilecik

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Hayal meyal anılar, hepsi bundan ibaret,
Çekilip bir köşeye, dalıp her akşam seyret.
Olmaz ki böyle gönül, eriyen muma döndüm,
Gördüğün gerçek değil, artık hepsi mücerret...

30 Haziran 1985 – Pazar / Ödemiş

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Bilmem ki şu gönlüme, nasıl anlatsam, desem?
Boşa dönüp durmaktan, oldum tümüyle sersem.
Hayal-i suretine, dalıp gidiyor her gün,
Sanıyor ki gördüğü, hala sensin mücessem.

Nisan 1987- Ankara

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Gün battı kızıl kana, aç artık perdeni aç!
Kararan gökyüzüne, birkaç avuç yıldız saç,
Zindan olmasın gece, mah yüzünü bir göster,
Gözlerim sana hasret, yalnızca sana muhtaç.

9 Temmuz 1986-Çarşamba / Ödemiş

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Başucumda yanıyor arda kalan en son mum,
Karanlık bastı basar, tükendi son umudum.
O bile yanar bana, ağlar halime bakıp,
Çöküyor gözlerime, artık ebedi uykum.

21 Kasım 2006-Salı /İzmir

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Yıl bin üç yüz seksen dört, düştü dünyaya hilâl,
Takvimin yaprağında, kutlu gün sekiz Şevval.
Gecenin rengi düşmüş; gözlerine, kaşına.
Öncesi, sonrası yok; dünyada bir başına.
Melek misali ama nurdan değil mücessem.
Dile düşer korkarım, ismini gizlemesem.

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Bu sana son mektubum, neyleyim bahtım kara,
Divitimde gözyaşım, dert yazdım her satıra.
Defterim arasında, kalmış kuru menekşen,
Onu da zarfa koydum, senden sana hatıra.

12 Mart 1984 - Pazartesi / Ödemiş

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Üç nolu çam ağacı, yine efkârlıyım ben,
Ağlamak istiyorum, kimseye görünmeden.
Sen de görüyor musun, yoksa yine mi hayal?
İyi bak O değil mi? Sessizce gelip giden...

27 Nisan 1984 – Cuma / Ödemiş Lisesi

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Sen yoksun ya içinde, kapkaranlık bu şehir,
Gecesi zaten zindan, gündüzü ayrı kahır.
Sokaklarda hayalin, her an beni izliyor,
Her görüşte yüreğim bilsen nasıl sızlıyor.
Sanki bana “gel” diyor açılmış iki elin,
Görünüp kayboluyor, kopuk kopuk hayalin.

Devamını Oku
İzzet Kocadağ

Ben hiç içmedim daha, duydun mu meyhaneci,
Sanma derdim olmadı, başıma yağmadı kar.
Anlatıp her şeyimi, diyemem bana acı,
Lakin şunu bilesin, herkesin bir derdi var!

Avunmak kolay mıdır, bir kaç yudum içmeyle...

Devamını Oku