Ne vardı mümkün olsa, dönebilsek yeniden,
Hayal olmuş yıllara, aynı can, aynı beden.
Beynimin eleğinden, geçiyor tüm anılar,
Süzdüğüm mazi değil, mazi içindeki sen.
16 Kasım 1990 – Cuma / Bilecik
Değil mi ki bıraktın, beni böyle biçare...
Adıma Mecnun deyip, destan ettin dillere,
Yansam kızgın çöllerde, dönüp bakmam yüzüne,
Leyla olup yalvarsan, af dilesen bin kere.
8 Ekim 1987 – Perşembe / ANKARA
Yaşadık da ne oldu, bak şimdi hepsi hayal,
Anladım ki bu hayat yaşanılan bir masal.
Yanık yanık söyledin, eski yaram depreşti,
Çal o türküyü âşık, bir de benim için çal!
Ağustos 1991 - Konya
Gökten üç elma düştü, bitti artık bu masal,
Oldu cinler periler, hayal içinde hayal,
Sen bir sırça sarayda, kaldın sonsuza kadar,
Ben döndüm divaneye, yaşayıp onca melal.
26 Şubat 1991- Bilecik
Anladım ki aşkımız, sadece bir masalmış,
Devler periler yalan, gönlüm hayale dalmış.
Bir varmış bir yokmuşa döndü tüm hatıralar,
Gökten düşen elmadan, gel gör bize ne kalmış?
22 Ekim 1989 Pazar / Ödemiş
Hiç biter mi sanırsın, sana olan hasretim,
Sensiz gurbet ellerde, hem öksüzüm, hem yetim.
Altın kafes bülbüle neyse o benim için,
Değişmem hiç bir şeyle, seni ben memleketim.
8 Eylül 1994-Perşembe / KONYA
Bilir misin ki nedir, içimi hala yakan?
Dert olup yüreğimi, daim gamda bırakan.
Kalmadı bir hatıran, avunmaya çalışsam,
Bir mendilin olsaydı ellerimde sen kokan,
2 Nisan 1989 – Pazar / Ankara
Sen araya girmeden, dostum dosttu hakikat,
Sonra her şey değişti, yaşadım gördüm bizzat.
Adımız safa çıktı, senden uzak durdukça,
Ne yaman şeymişsin be, kara kedi menfaat.
24 Ekim 2006 – Salı / İZMİR
Sen herkesi sen bilme, devran o devran değil,
Çürümüş tüm değerler, her biri cansız fosil,
Menfaat esir almış vicdanları sessizce,
Mağdur sanık sorguda, şeytan zalime vekil…
10Temmuz 2014-Perşembe / İzmir
Menfaat gözetmedik, adımız çıktı safa,
Fırsatlar geldi geçti, önümüzden kaç defa.
Helalinden değilse, neye yarar o servet,
İç huzur olmadıkça, sürülür mü hiç sefa.
6 Nisan 1999-Salı / İzmir
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!