Ustan neylerse osun, ihtiyacın yok akla,
Oynar alkış toplarsın; iple, telle, çomakla.
Ustan oyun bitince koyacak bir kutuya.
Sen yine karanlıkta kalacaksın be kukla.
19 Ekim 2009-Pazartesi/İzmir
Ya bir gün gider isen, seni sorarım kimden?
Bir cevap alır mıyım, acep yedi iklimden?
Hasretlik benimle bir, gelmiş sanki dünyaya,
Korkuyorum alnıma yazılmış kaderimden.
7 Mart 1987 – Cumartesi / Ankara
Ben tenha köşelerde, boynu bükük laleyim,
Tanrı’nın hükmü buymuş, onun için böyleyim.
Hani bana ağlayıp, yaşlar döken Afrodit,
O da Adonis’ini, unutmuş ne bileyim.
27 Şubat 2007 – Salı / İzmir
Ölüm sessiz bir veda, Mahşere dek derinden,
Giden geri dönmüyor, yer oynasa yerinden.
Madem ki veda vakti, gidiyorsun ha dostum?
Yolun Cennete çıksın, Sırat’ın üzerinden.
Mayıs 1986 / Ankara
Kara kuru bir kızdın, çok idi senden ala,
Ne var ki o gönlünü, sana bağladı illa.
Bak şimdi unutuldu; senden ala olanlar,
Mecnun’a nam borçlusun, aşkı için sen Leyla!
10 Mart 1990 - Cumartesi / Konya
Kırka dayandık işte, geçiyor civan gençlik,
İsyana kalkışıyor, şimdiden kasla kemik.
Aktı gitti seneler, rüya görmüşüz gibi,
Dolu dolu yaşayıp, kıymetini bilmedik
8 Mart 2004 – Pazartesi / İzmir
Kırktan sonra başlarmış, ağrı sızı ne varsa,
Yavaş yavaş düşermiş, içe ölümden tasa.
Gözlerde fer kalmazmış, dizde derman git gide,
En sadık dost olurmuş, kuru daldan bir asa.
9 Şubat 2005 – Çarşamba / İzmir
Dün gece kıyametin koptuğu gündü gafil...
Nikâhın kıyılırken, suru çekti İsrafil,
Üfledi koca dünya, çöktü garip başıma,
Sen başka bir alemde, dağıtırken karanfil.
8 Aralık 1989 – Cuma /Ankara
Kapanıyor geride kalan bütün kapılar,
Viran oluyor bir gün, en görkemli yapılar.
Nice sultanlar geçti, bu mülkün üzerinden,
Belli ki kiracıyız, Tanrı’da tüm tapular.
Kolay olsaydı öyle, çoktan geçerdim senden,
Vefalı bir yar arar, bulurdum ya elbet ben.
Neyleyim ki şu gönlüm, söz, nasihat dinlemez,
Dünya âlem bir yana, yar dediği ille sen.
4 Haziran 1990- Pazartesi / Konya
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!