İzzet'in İlkbaharı Şiiri - Alper Tunga 3

gurbetçi Bekir dönüş yapmış yurduna
Norveç'ten gelmiş dikildi karşıma
ikiz kızları var eşi de karşımda.

Asny olan eşinin adını yapmış Aslı
ikiz kızlarının birinin adı;
Varin miş. diğerinin ise; Bahar adı
nazar değmesin ikisi de nasıl tatlı

okula yazdıracaklar, Anne telaşlı
yakın diye de yazdırdılar lise hemen karşısı

Bekir'de bize dökülüyor geçmişin telaşlı anısı
gurbetinde varmış zorlukları, orası, burası
sanki biz cam fanusta büyüdük... vay anasını

zaman geçiyor. çocukların okul telaşı
annenin uyum sağlama uğraşı
Bekir'in bir iş kurma cabası

zaman geçiyor da bu bizim İzzet' te neyin çabası
Bekir'i bilmezsiniz bizimle konuşur da sağdan, soldan
bizi ve bu mahalleyi görmez kendine yakından.

çektim bizim yeğeni kenarı
İzzet'e söyle dolanmasın
böyle aşağı yukarı
Bekir'in paradır dini imanı

yok! kapılmış İzzet tutturmuş
Varin diye bir adı
anlamı; bahar demekmiş.
yani diğer ikizinin adı
Bekir'in aklına gelmez
bu kesin annenin icadı

daha bunlar çocukların lise çağları
garip olan ise anneleri de sevmiş İzzet'i
Varin yavrucak evden İzzet'e
Norveç çöreği, Norveç pastası...

İzzet! Bekir bu... dizer boğazına bunları
benimki de laf... sevdanın yaşı var mı

bu çocuklar okuldan çıkarlar
İzzet; Varin ile Bahar'ı eve uğurlar
Annesi ise İzzet'e sevgiyle bakar

ben yine diyorum da kimse dinlemeyecek
demiyorum neyse... ulan İzzet!

oğlum İzzet! okullarda hergelelik edersin
iki ismi yan yana bir kez yazsaydın
şu abine de bir kere hak verirdin.

İzzet yazın yanımda çıraklık ta yaptı
evladım gibidir, hatta yoktur bile farkı
ama...
bakıyorum da kızları eve bırakınca
ya hu! bu İzzet'in artık gülüşü bile farklı.
bilmez miyim ben... yanımda çalışan adamı

Bekir piyasa araştırmasında ne iş yapsam
o tutar mı? bu tutar mı? yoksa fark ederdi çoktan.

Bekir'in eşi Asny hanım yani Aslı hanım
yemekler yapmış, çocukları da toplamış
İzzet'i de çağırmış,
İzzet'in şivesi tipi onlara kahkaha attırmış.

Bekir o gün düşmüş eve
tekme tokat kapıya atmış İzzet'i de
eğer Bekir! orada olaydım karşında...
neyse çoluğun çocuğun var... İşte

İzzet çocuksun geçer oğlum
kötü niyetli değil Bekir' de senin amcan
yok! gurur bu anlamaz yaştan baştan

İzzet Bekir'in lastikleri keser yavaştan
mercedes'e de hokkalı çizgiler ufaktan
eğer içim soğuduysa öleyim... yalandan

bizim İzzet vazgeçmiyor.
Varin kızımız ise hiç vazgeçmiyor.
buluşuyorlar arkada ki parkta
ben çok film izledim de bu bambaşka.

ne İzzet Varin'i anlıyor.
ne de Varin İzzet'i
ulan! bunlar nasıl birbirini seviyor.

liseli hergele İzzet oldu aşk adamı
Bekir'den gizli bakışmalar cam kenarı
Asny hanımın gülerek yakalayışları
sil ulan şu gözlüğü! vay anasını be!... vay anasını

Bekir iyice işkillenir istikamet; İzzet'in babası
babanın gururu incinir istikamet; İzzet'in kafası

yine bekliyor parkta Varin kızım.
İzzet'in yüzüne pansuman... yapma be kızım

Bekir kafayı yer kahvehaneye düşer
İzzet'in babayla konuşur, kabalık eder
birde haysiyetine kelam eder
olayın üstüne de İzzet oraya düşer.

adamlık görün be!
seviyorum der!
sanki şeytanın kulağına ayet üfler.

İzzet dayak yer, azar dinler...
İzzet okulda Varin'i izler.
ona kendi adını ezberletir.
Varin'de İzzet der başka da bir şey demez.

Bekir bu para güç meraklısı
toplar pılını pırtısını Norveç'e döner.

ama Asny hanım bir kazak örmüş
bu kazak hikayesi onlarda hep varmış.

Varni'den bizim yeğene bir kazak kaldı
birde Varni kızımın dilinde İzzet'in adı

yıllar yıllar geçti; Bekir gelir yine karşıma
gurbetinde varmış zorlukları, orası, burası
sanki biz cam fanusta büyüdük... vay anasını
seni kim dinler be! at kestanesi.

bir araç daha geldi yanaştı
indiler iki kişi
hanım kızımız biraz etrafa baktı
çağırdılar paytak paytak bir çocuk
yürüyor ufaktan ufaktan

çocuğa İsset İsset mi diyorlar
ulan İzzet diyor be!
iyiden İhtiyarladım ben
duyda inanma İzzet.

silin ulan şu gözlüğü!
vay anasını be... vay anasını!