İzim Kalır Şiiri - Ali Pakyardım

Beni susturdun, bitti sandın
Her cümlemi içime attın
Aynı evde iki yabancı
Ben giderken yeni uyandın

Gölgen büyük, yüreğin dardı
Sevgin bile bir şarta bağlı
Ben kendimi sende ararken
Aynalarda yüzüm karardı

Şimdi sıra bende
Sözüm kalır sende
Bütün kapıları kapatsan da
Sesim döner evine

Ben giderim, izim kalır
(İzim kalır, izim kalır)
Her sessizlik beni çağırır
(Beni çağırır)

Sen unuttum sanırsın ama
Gece adımı hatırlatır
Ben giderim, izim kalır
(İzim kalır)

Kırdığın yerden gücüm doğar
Beni yok saydığın o yerde
Şimdi bütün dünya beni duyar
(Beni duyar, beni duyar)

Taşıdığım yük sen değildin
Kendimden vazgeçişimdi
Seni değil, eski beni
O karanlık evde sildim

Arkamdan ne söylersen söyle
Artık hiçbir sözün değmez
Bir kez kendini bulan adam
Aynı yerde seni beklemez

Şimdi sıra bende
(Sıra sende)
İzin kaldı bende
Bütün ışıkları söndürsen de
Güneş doğar içime

Ne kaldı senden?
(Hiçbir şey!)

Ne doğdu benden?
(Yeni bir ben!)

Kim döner geri?
(Hiç kimse!)

Kim susar şimdi?
(Hiç kimse!)

Beni kaybettin!
(Kaybettin!)

Ben kendimi kazandım!
(Kazandım!)

Ben giderim…
(İzim kalır!)

Ben susarım…
(Sesim kalır!)

Ben biterim sandın ama…
Yeni bir ben başlar!