Bir iz sürerim yıllardır,
İz benim mi, yol benim mi?
Rüzgâr eser yelkenimde,
Deniz benim mi, yön benim mi?
Nice sözler çıktı dilden,
Kimi gönülden, kimi akıldan.
Sonra dönüp baktığımda,
Hangisi benden, hangisi başka?
Bir el değmeden açan çiçek,
Bir emir almadan doğan gün.
Bu düzen hangi sessizlikten,
Hangi görünmeyen hükümden?
Bazen kazandım sandığım şey,
Kaybın içinden çıktı bana.
Bazen bitti dediğim yol,
Başlangıç oldu ardından.
Ne kadar sahip desem de,
Avuçta duran kum misali.
Tutmak isterken eksilen,
Bir sır saklar her hali.
Aynaya baktım uzun uzun,
Yüzü gördüm, özü değil.
İsmi bildim, cismi bildim,
Fakat hakikati değil.
Gecenin en sessiz yerinde,
Bir soru kaldı içimde:
Yolcu belli, yol da belli,
Yürüyen kimdi aslında?
Cevap aradım her yerde,
Dağda, ovada, şehirde.
Her cevap yeni bir kapıydı,
Her kapı başka bir sırra.
Kayıt Tarihi : 1.06.2026 00:54:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!