Bazı yükler vardır anlatınca hafiflemez. İnsan onları sessizce taşır ve hayatına devam eder.
Zamanla şunu öğrenirsin. Her acının sesi çıkmaz. Bazıları insanın içinde büyür ve kimse bunu fark etmez.
Geceler uzadıkça düşünceler de çoğalır. Gün içinde susturduğun ne varsa sessizlikte yeniden karşına çıkar. İnsan herkesten uzaklaşabilir ama kendinden kaçamaz.
Yorulmak zayıflık değildir. Herkes yorulur. Bazen insanın bir adım atacak gücü bile kalmaz ama yine de devam eder. Büyük şeyler için değil sadece olduğu yerde kalmamak için.
Beklemek de kolay değildir. Dışarıdan sakin görünür ama insanın içinde ağır ağır çöken bir şey vardır. Günler geçer zaman ilerler hayat devam eder. Fakat bazı şeyler olduğu yerde kalır.
İşte o zaman anlarsın. Umut her zaman bir ışık değildir. Bazen sadece karanlığa teslim olmamaktır.
Dışarıdan bakınca dağınık görünen her şeyin içinde bir anlam vardır. Acılar yorgunluklar suskunluklar hepsi insanın hikâyesine eklenir. İnsan her şeyden sonra biraz değişir. Belki kırılmaz ama eskisi gibi de kalmaz.
Vahdet için bu bir yenilgi değil. Kimsenin görmediği sessiz bir direnme hâli. Alkışı yok şahidi yok sesi yok.
Ama insan kendi içinde bilir. Bazen sadece ayakta kalmak bile büyük bir şeydir. Karanlığın içinden geçen biri artık hayata başka türlü bakar.
06.12.2025
Ali PakyardımKayıt Tarihi : 24.12.2025 00:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!