İstediğin Oldu Mu? Şiiri - Mustafa Alp

istediğin oldu mu şimdi?
hadi yalan söyleme, yüzün kızarır.
benimki artık kızarmıyor,
kan çekildi çünkü.

ben sana kal demedim belki,
ama git diye de dua etmedim be.
insan bazen susar ya
işte ben o susmanın içinde
boğuldum.

sen duymadın.
ya da işine gelmedi.
ikisi de aynı kapıya çıkıyor zaten
bana.

istediğin oldu mu?
bak, ev hala yerinde
kapı aynı, pencere aynı.
ama içeri girince insan yok.
ben çıktım kendimden,
sen rahat edesin diye.

mutlu musun şimdi?
hani o çok istediğin huzur.
benim içimde cenaze gibi duruyor.
sen derin nefes alırken,
ben nefesi hatırlıyorum sadece.

kazandın belki
ama neyi kazandın?
bir adamı eksiltmeyi mi?
yoksa bir kalbi
yavaş yavaş öldürmeyi mi?

bak, ben seni sevmeyi bırakmadım aslında,
sadece kendime dönmeyi öğrendim
geç,
ama sağlam.

çünkü bir yerden sonra
insan ya kendini kurtarır
ya da sevdiğinin enkazında yaşar.

ben çıkmayı seçtim.
ama izlerin kaldı
öyle silinecek gibi değil,
öyle affedilecek gibi hiç değil.

istediğin oldu.
al, cebine koy, sakla.
belki bir gün lazım olur sana
birini nasıl kaybettiğini hatırlamak için.

ben mi?
ben hala mutlu değilim.
ama artık biliyorum
bu mutsuzluk
senin eserin.

ve inan bana,
bir insanın kalbinde
iz bırakmak marifet değildir.
mesele,
orada yara açmadan çıkabilmekti.

sen onu da beceremedin.