İsmet Zeren Şiirleri - Şair İsmet Zeren

Kapılar kıyılarına açılırdı
Kıyılar sonsuzluğa
Sonsuzluk beyaz bulutlarla çökerdi
Kapılarımın tutmağa kıyamadığım tutamağına
Açamadın
Ama kadınımsın

Sen beni sevemezsin ki
Benim sevgim bir anız yangınıdır
Dumanı bol,çığlıkları alev alev göklerime yükselen
Senin yangının belki bir yürek yangını
Ilgıt ılgıt yavaş yavaş yürekceğizinde

Aşk mı yalandı?
Ben mi yalandım?
Yoksa...
İkimiz birden mi?
Gerçeğin hüzmesinden
Geçirirken usumu

Gideceğim bir gün
Dediğin gün
Bugünmüydü bir tanem
Yağmurlar mı yağacaktı böyle
Gökyüzü
Matem bulutlarıyla mı gelecekti üstümüze

Evreni yaratan Tanrı
Şekillendiren
Sevginin büyüsüdür
Bazan
Bazan da
Şekiller ölçüsüzdür

Birtanem...

Eğer bu şehir beni harcamazsa, bir yosmanın bacak arasına benzeyen, o hissiz, o duygusuz ıssız varoşlarının karanlığında, seni tanımadan çok önce öğrendiğim pişmanlık türküsünü söyleyeceğim. Güzel günler için sakladığım bir kaç sözcüğü mırıldanacağım. Bir gün, bir İstanbul Gecesi’nde, şehir hatları vapurundan sahipsiz martılarla çığlıklarımla, çığlıklarına karışıp.

Gül Yüzlüm...

Eğer ağlarsan
Yok oluşa..
Gidişte
Ben yanında
Değilim diye
Bil ki

Eğer ağlarsan
Yok oluşa..
Gidişte
Ben yanında
Değilim diye
Bil ki

Süzüle süzüle indim
Rüyaların kucağından
Bir damla göz yaşıydı
Hatırladığım
Birde ela gözlerin
Yastığımın baş ucunda

Silindi
Bugün yarın
Bir tek mavi elbiseni
Ve ela gözlerin
Hatırlıyorum
İnceldim