İsmet Zeren Şiirleri - Şair İsmet Zeren

Yalan
Yine mavi bir yalan
Sözlerin
Gözlerin gibi
Büyü perisi
Sen hiç olmadınki

Ayak izlerine
Serdim gönlümü
Parmak izlerine
Hasretimi
Parangaların
Çözülmesin diye

O kapıyı
Araladım
Geçti karanfil

Sevdim
Okşadım

Kalırsa aklında
Hatırla
Mavi gökteki kıskançlığı
Medusa’nın gözlerini hatırla
Öp...
İğrenmeden dudaklarından

Sıyırıverirsin hayatı
İncecik bir yerinden
Kırık camlı pencereleri
Gülüşmelerin delince
Bakışlarım
Üşütmesin diye tenini

Ellerinden öpesim gelir bazan
Seni yemekte bulaşıkta
Yorulmuş görürken
Ama şımarırsın diye söylemem
Ellerini öpmem
Sarılıvermem

Özlemek değildir bedeli
Yalnız geçen bir ömrün
Yalnızca ve sadece
Birede öedenmemiş bedelleri
Öderim şimdi
Ne zaman bir çocuk görsem

Çamların altında yemin etmiştik
Sonsuza dek bu aşk sürsün demiştik
Henüz bir kez olsun öpüşmemiştik
Daha başlamadan bitti aşkımız

Nasıl inanırsın elin sözüne

Şaşırırsa bir gün yolunu
Çöl seyyahı
Bir vahayı ararken
Seni soracaktır
Pişmanlığımın gölgesine
Serinlemek için

Mavi bilyem kayboldu
Ponponlu terliğim
Ve guguk kuşlu saatim
Kayboldu
Ah anne..
Nerdesin