İsmet Zeren Şiirleri - Şair İsmet Zeren

Gonca güller solar bülbüller ağlar
Gönül hüzün dolar kalbi dert bağlar
Hıçkırıkla bölünür düşler rüyalar
Böyle ayrılığa can mı dayanır

Kayboldun ufkumdan bir yıldız gibi

Duvarlar neden çatlıyor
Neyin müjdesini veriyor
Şehir kumpanyaları
Katarları gül bahçesinde mi yetişecek
İspanyol Kralının
Bu ağlayan Herkül’ün kadını mı

Duvarlar neden çatlıyor
Neyin müjdesini veriyor
Şehir kumpanyaları
Katarları gül bahçesinde mi yetişecek
İspanyol Kralının
Bu ağlayan Herkül’ün kadını mı

Önce
Azametli ölümler gelir
Sonra garip yalnızlık
Vurgun acılar gelir
Harami bulutlarla
Yüreğinden yüreğime

Çekil git başımdan
Ruhumun maymunu
Bu çöplükten çıkmaz sana
Bir tanecik taze muz

Düşlerimin köpeği

Dehşetlere sığındı yüreğim
Bu sevgi değil
Manşetlere düştü gerçeğim
Bu öfke değil

Sabah şafağı saklamasın

Azda olsa yaşadık yalan Dünya’da
Vuslatın menziline erdik manada
Melek can almak için bekler sırada
Bu benim kıyametim ağlama sakın

Gül bile kıskanırdı kendinden seni

Yakmışız ve yanmışız ki
Hiç bitmeyen kavgalarla her gece
Solmuş vazodaki siyah çiçekler
Duvarda ki atlas perdeler

Kanmışız ve canmışız ki

Budur işte
Diyemedin hiç
Budur sevgi..
Diyemedin

Bilirim

Budur işte
Diyemedin hiç
Budur sevgi..
Diyemedin

Bilirim