İsmet Zeren Şiirleri - Şair İsmet Zeren

Acıları yüklerim bazan
Hatıralar kervanına
Bazan ufacık bir acı olurum
İğne başı kadar
Batınca parmağına hani
Çok acıtan

Dünyayı bir yana atmıştım
Bit yana atmıştım kendimi
Ben sana yanmıştım
Ve yangınım anız yangınlarında anlatmıştım
Susmuştum
Sonra sen sorgulamıştın apartmanların gölgesinde

Yansayan
Nedir ki
Zaten
Belleğimin
En hazin
Tapınışında

Hiç avundun mu
Terkedilirken
Gelip geçen taksileri saymakla
Bir yerlerde
Yaşıyorken birileri
Aynı kaderi

Koşma dedi tilkiler tırmanma yorulursun
Sarı tüyleri vardı ve gözleri uykusuzdu
Mavi bir ayın manifestosu ısrarla çağırıyordu
Gecenin ta orta yerinde melekleri yeryüzüne

Tırmandığım merdiven som altındandı oysa

Gülün ortasında
Duruyor gölgen
Ve dağların eteklerine vuruyor
Siluetin
Gökte bulut ağlıyor
Suda balık

Basit olmak severken
Dille söylemek
Gözlerle anlatılmayanları
Sarılmak sana
Sık sıkıya sarılmak
Ve susmak

Dağ yıkıldı yeşil bağın üstüne
Gül kırıldı bülbül öldü gün söndü
Ölüm geldi ayrılığın üstüne
Can tükendi acı dindi ten yandı

Doru ata binmiş Türkmen uşağı
Yel gibi iniyor dağdan aşağı
Çapraz da kuşanmış dom dom fişeği
Avşar kızı hayran Türkmenoğlu'na

Saçları sapsarı buğday başağı

Yakmışız ki
Ve yanmışız ki
Hiç bitmeyen
Kavgalarda
Her gece
Solmuş vazoda ki