İsmet Zeren Şiirleri - Şair İsmet Zeren

ben hep bu yüzden affettim
ben hep bu yüzden kaybettim
yinede gözyaşlarımın bedelini
sende hiç istemedim
çnki seni çok sevdim
seni çok sevdim

sevmek...
yanlızca sevmek
sonsuza kadar
ölürcesine
hiç karşılık beklemeden
günü güne eklenmeden............

Bir tek çizgi ile çizme beni
Bir damla gözyaşınla ezme beni
Kahroluşun son noktasındayım
Mahzun mahzun akarak üzme beni

Beni böyle kalbine çizme demiştim

Seyretmek de güzel seni uzaktan
Yaklaşmak yanına çok zor olsada
Bedbaht değilim bu çaresiz aşktan
Yüreğime düşen ilk kor olsada

Bir gün seveceksin beni delicesine

saklıysa yaz,
gözlerinde
baharı arama
kayıkhanelerin
aşınmış..
ahşap iskelelerinde

Ölürüm ölmesine
Hiç bir şeyden korkmadan
Çocuklar ağlamasın
Yeter ki hiç arkamdan
Bir kırmızı karanfil
Renk versin ağıtıma

Olur mu dersin
Tohumunu kaybetmişken
İpini kaçırmışken elimizden
Saçlarımız ağarmışken
Yıllar olmaz diye diretirken
Olgunluk bizi sarmalamışken

Düşün..
Kızmadan
Küsmeden
Bozulmadan
Ve yıkılmadan önce
Düşün

Ne ismin ne resmin kaldı maziden
Gözyaşımı bile çaldın gözümden
O hazin sevdanın bir gün izinden
Düşüpte yollara gelirim sanma

Oysa ki her yerde yanlız sen vardın

Zulmetme demiştim
Zalim firarda
Ölüm tene düştü
Sahte baharda
Bazan bir meyhanede
Bazan bir barda