İsmet Zeren Şiirleri - Şair İsmet Zeren

Plakların dönüşüne daldı gözlerim ıslanarak
Tıpkı mazim gibi dönüyorlar yalpalayarak
Hafız Burhan sedayla makberi okuyordu
Benim gibi aşkını ruhunda saklayarak

Yanlız gözlerim değil kalbimde ağlıyordu

ışıkları çoğaltacaksın
bu sabah resimlerinde biliyorum
mutfak masandaki örtü mavi
pencereden giren gün
portakal sarısı
ve senin yüzünde zaman

Deli edersin adamı
Rüzgar gibi girersin pencerelerimden
Kırık dökük anılarımı savurursun
Dünyanın dört bir yanına
Bugünüme
Yarınıma

Rüzgar uğulduyor
Ve içimde sırtlanlar uluyor
Pişmanım şimdi
Hemde çok pişman

Gecemin

gözlerimle
dans ederdim
seninle
dudaklarımla yatardın
uykuya
pişman mısın....

Yumruklarımın yalazında
Gözlerinin elası
Yumruklarım ki sıkı sıkıya
Barut gibi ateşte
Ve rengi kan kırmızı
Su gibi saydam

Hala kaldı mı çamurlarda berraklık
Su içilesi değil yağmursuz gecelerde
Bir uykum var nazlıca bir uyku
Gel dedikçe kaçıyor göz bebeklerimden
Gün boyu onca telaş onca yorgunluk
Hakkım değil mi sanki bu geçici ölüm

ağlayamam
yemin ettim sana
ağlayamam
son ayrılıktı ölüm
onu bile
sensiz

Mintanınla boğuşup
Kimliğini arama
Teninin düşmanında
Hicranla karışmasın mehtap
Geceye vurulduğun
Duyulmasın...

bu soğuk buz tutmuş vadinin ortasında
takvim yaprakları düşerken ömrümden
birer birer hiç acımadan
sende acıma,sende ağlama sakın
umutlar bitsede yaşanacak bu ömür
uyanacaksın güne güneşe