İsmet Zeren Şiirleri - Şair İsmet Zeren

acı bir hüzünle nasıl gülüyorum bir bilsen
ihanetini nasıl okuyorum bir görsen
dağdan inen bir kınalı kuzum şimdi
o öfkeli duygular
o isyankar devrim
bir saltanat kayığındamı bu gece

içimdeki küçük yazlar birer birer tükeniyor
yüreğimde son yıldızlar daha doğmadan sönüyor
ağlamadım ağlayamam
kopartamadım yaz resimlerinden haziran güllerini
küpe yapmadım kulaklarıma muziplik olsun diye
sevdiğimin verdiği temmuz kirazlarını

Çocukluğuma gülme
Bir tahta kavanoz içinde
Cam bilyeler sakladığıma gülme
Ben saklarım işte
Mavi kırmızı sarı
Cam bilyeler saklarım işte

Ne çıkar
Ne iner
Ne uzar ne kısalır
Ömür denen düz bir yoldasın
Ne anlar ne dinler
Ne susar ne konuşur

Bir pirinç tanesine sor
Bir yıkık köprüden geç
Bir asmanın kenarında dur
Bir köpek tasmasını seç
Yürü görmek için
Gerine bakmadan

Bugünlerde biten bitene
Ve ne ilginçtir ki bitenleri terk ediyorlar
Oysa bilmiyorlar ki
Bitenler onlar için bitiyorlar
Hiç bir şeyden korkmadan ve utanmadan

Bir yemini bozacağım
Bir şehri seveceğim yeniden
Bu dağların ortasından
Bir vadiye sıkışmış eski bir Anadolu kasabasından
Hasret dolu şiirler yazacağım
Minarelerinde dolaşacak yüreğim

su istedin de vermedi mi ırmağımdan
ışık istedinde sunmadım mı güneşimden
çengi istedin de dönmedim mi ekseninde
tebessüm istedin de gülmedim mi yüreğimden
sevgi istedin de almadın mı bedenimden
sıcaklık istedinde çekmedin mi tenimden

Bu sokak bizim sokak gül yüzlüm
Bu sokakta yaşamın kendisi var
Ben varım
Beni kaybedersen bir gün
Bu sokakta ara izlerimi
Şu köşebaşında kurdum hayalini

Hep lodosu bekler
Akasya ağaçları
Denize uzanmak için
Uzun uzun
Sallanıpta
Kayıklara değmeden