İsmet Zeren Şiirleri - Şair İsmet Zeren

Bir yaban çiçeği açıyordu
Kimse duymadan
Ve bakkallar
Ağrı Dağı’nın eteğindeki şehirde
Uyanmadan
Güneş gelecekti

Kara gözlerine
Hüzün çökmüş bu gece
Emin ol ki ey yar
Ben ömrümü veririm
Bir gölgesi silinsin diye
Yaşadığım sürece

Büyük umutlarla büyüyüp
Küçük umutlarla yetinmişsen
Üzülme...

Hasretinde ki ağaç
Hem yeşil kalacaktır

Gecenin ağlayan yüzünü gördün mü hiç
Gördün mü hiç karanlığın ihanetini
Ayak seslerin
Yağmur damlalarını
Çiğnedi mi inatla
Seni hiç kucakladı mı rüzgar

Gecenin ağlayan yüzünü gördün mü hiç
Gördün mü hiç karanlığın ihanetini
Ayak seslerin
Yağmur damlalarını
Çiğnedi mi inatla
Seni hiç kucakladı mı rüzgar

Şimdi
O uzun gecenin içindeyim
Mutsuz
Umutsuz
Uykusuz
Yalnızlığı duvarıma çizdim bu gece

O zamanı
Silme
Demiştim

Bu anı...
Ufalama

Hani
Hep beklerdin ya
Şehrin en yorgun parkında
Bir yorgun adam
Bir yorgun park
İki yorgun

Dutların düştüğü mevsimdi
Pekmez doluydu kovanlar
Kaysıların piştiği
Arıların gülle öpüştüğü
Mevsimdi zaman

Işıkla
Vuruldu
Karanlıklarım

Ummanı
Doldururken