İsmet Zeren Şiirleri - Şair İsmet Zeren

Tükeneceksin
Işık yalanıyla
Ve güneşin gerçeğiyle
Kaynağında
Umutlar tükenince
Sevilerin

Aşk da hazır aşık da
Meşk de muzır maşuk da
Değmez kepçe sallamaya
Balık oynuyor ya kaşık da

Her gün savaşmmak yordu

Defolu aşklar defolsun sloganıyla yeni bir aşka yelken açma. Fabrika üretimi aşklar sadece tersanelerde kalır, bir türlü denize indirilemez.

Ruhu aç olanın bedeni doymaz. Nefis ruhun kreması bedenin aromasıdır. Ruhun kreması fazla kaçınca beden yücelir fakat bedenin aroması fazla kaçınca ruh alçaklaşır. İkisi kıvamında olunca insan erdem sahibi olur.

Aşkı, saygıyı, sevgiyi aynı yüreğe sığdıran ve aynı yürekte bulan insan alışkanlıklarının kölesi olmaz.

Aşk
Diyorlar adına
Her insan yaşıyor
Bir şeyler
Adı ne olursa olsun
İnsan yaşamalı

Açılıverdi kapılar
Dört kol çengiye bürünüverdi zaman
Yıkık bir duvarın kenarında
Öylece çaresiz seni beklerken
Siyah saçlarının her telinde uzanıverdi yollar
Sinemin hançeresinde şark bülbülleri inledi mahzun

Açılıverdi kapılar
Dört kol çengiye bürünüverdi zaman
Yıkık bir duvarın kenarında
Öylece çaresiz seni beklerken
Siyah saçlarının her telinde uzanıverdi yollar
Sinemin hançeresinde şark bülbülleri inledi mahzun

Her gece aynı rüya
Dağlar karanlık birer çadır gibi
Ve köyler...
Pencerelerden taşan ışık
Senin kokun geliyor yamaçlardan
Kenger sakızı ve kekikle karışık

Bu Gece Aşk mı Katil
Acı bir hüzünle nasıl gülüyorum bir bilsen
İhanetini nasıl okuyorum bir görsen
Dağdan inen bir kınalı kuzuyum şimdi
O öfkeli duygular
O isyankar devrim

Oyun oynanır mı aşkla? Oyun oynar mı seven erkek sevdiği kadınla. Geceler bir kabus hoyratlığı ve dehşetiyle çökünce duyguların üstüne, aşık sevdasından kuşku duyar mı?

Ben seni, ışıkla, günle, güneşle sevdim. Sıcacıktı duygularım. Hislerim bahar çiçekleri tazeliğinde ve pırıl pırıl haziran aydınlığındaydı. Ne değişti peki? Ne oldu da bakışlarına, ayrılığın kara gözleri pusu kurdu?

Ben seni çok sevdim yârim. Kendim gibi sevdim. Yani kendim olarak sevdim. Olduğum gibi, neyse sevgim, öyle ifade ettim kendimi. Belki sevgimde tezahürat yoktu. Önünde dizde çökemedim. Ama sana olan sevgimi ne zaman itiraf ya da ima etsem, yanaklarım kızardı, soluğum kesildi ve elim ayağım tutuldu, konuşamaz oldum ve parmaklarım titredi, liseli bir genç gibi.

Aşk sadece sendin
Anlamadım
Bahar sadece sendin
Göremedim
Şimdi Yıllar geçti
Her şeyi anlıyorum ve görüyorum