İsmet Can Şiirleri - Şair İsmet Can

Terk edilmişliğin üzüntüsü var
Gözlerimden okunuyor
Masumane duygularımı incitip
Biraz da dokunuyor
Ne zaman gözlerimi kapasam
O ıssız adayı hatırlıyorum

Yağmur sonrasında birikmişti
Çamur deryası
Yüreklerde yüzen
Vicdan yarası
İnce, beyaz perdeden
Sisler arası

İyi bakmak lazım, geçmişte ki izlere
Haykırıyor adalet, adaletsiz gizlere
Dokuz notasız çınlıyor, içte ki tizlere
Umarım hayır getirir, çığlığı bizlere

İyi koklamak lazım, yanan genizleri

Bir kadın
Gözleri şimşek gibi
Hayata dair, anlamsız bakışları
Uzun ince jartiyer
Yüzüne geçirdi
Bankayı soydu

Ey gönül
Benim gönlüm, bir karınca misali
Çalışır durur bu kalp
Hiç durmadan
Sana yetişmek için
Hem ruhumda

Kainat zifirden karanlık bir boşluk
Mars ile Venüs arasında ki hoşluk
Güneşten dünyaya saçılan nahoşluk
Yaşamın zaruri olmazıdır, karbon

Isı küresinin en sıcak yerinde

Kıyı rüzgarı dalgalandırıyor iken, saçlarımı
Bir kuş kondu omzuma, ecel soğukluğunda
Sahil kumaları aşındırırken, nasırlı avuçlarımı
Perdeleri deliyor bir kuş gagasıyla, ölüm boğukluğunu

Kıyı rüzgarı aldı ruhumu benden, kaldırdı havalara

Bastırsa da afetin yangını, depremi ve seli
Mutlaka ulaşır insana, Kızılay'ın şefkat eli
Çığ düşse dağlardan, vursa fırtınanın yeli
Tüm türlü şartta yetişir, Kızılay'ın şefkat eli

Her mevsimde kurulur, Kızılay'ın dev çadırı

İyiden iyiye kızdırıyordu; güneş
Savaşçı, atını çöllere doğru sürdü
Yüreğinde serin bir çağlayan akıyordu
Ve bu yüzden, yürekten öksürdü

Siyah dolaması, vücudunu sarmıştı

Doğum tarihidir, Bin Sekiz Yüz Altmış Beş
Genetik yapısında mevcuttu onun güreş
Çıkmadı devrinde, aynı ayarında bir eş
Şumnu köyünde doğmuştu; Koca Yusuf

On Altısında olsa da daha cüsseliydi; yaşı