Her an korkutuyordu; sahil suları
İçsel bir ürperti uyandırıyordu
Tsunami kalıntıları
Ve her an bunu hatırlatıyordu
Esen okyanus rüzgarları
Adalet terazisinde eşitlik
Eşitsizliktir, Araf'ı
Adalet, adalet olmaz
Ağır basmadıkça, hak tarafı
Kim uygulamak istiyorsa hakkı ile adaleti
Kazanmış oluyor yanında ayrıca asaleti
Doğru bildiğini söylemiyorsa eğer her kişi
Er olmaktan çıkıyor elbet, doğuruyor ataleti
Devlettir teraziyi tutan el, halk ise iki kefesi
Kovulmak üzereyken, Adem cennetten
Bir yazı gördü; cennet kapısından çıkarken
Şaşırdı; nutku tutuldu; hayretten
ALLAH lafzının yanında okundu; Muhammed
Bir nur indi; Adem'in üzerine yüksekten
Seversin ya hani şuursuzca, adına aşk derler
Aşk çarpmasına uğrarsın, adamı bir güzel döverler
Patavatsızca haksız yere, işte böyle bazen söverler
Katlanırsın ya hani acılarına, adı aşk bu eziyetin
Üstüne yıkılacak gibi olur ya hani kalın duvarlar
Adı kalmış İslam’ın, ne edep var ne de iman
Herkes mutlu ve mesut, her şey sütliman
Âlimler bozuk saflarda, gâvur gibi yaşanıyor
Namazı bilen yok, sorsan herkes Müslüman
Gözler, hain aşklar görecekse
Dil bilerek, yalan diyecekse
Gönül bir meçhule, gidecekse
Adımızın ne önemi var
Kader doğuştan, yazıldıysa
Dövizi, mazotu bahane edip, zam yaptın kiraya
Şeytana uyup, vicdanını sattın birkaç şişe biraya
Günahların çoğalıp birikti; hepsi girdi sıraya
Sıra gözetmeksizin bir olup, çöktü başına afet
Bak daha yeni atlattın Korona’yı, ders almadın
Hazır bulduk bu dini, yuttuk doğuştan hapını
Kimimiz iyi ölçtü, kimimiz ölçemedi genel çapını
Her şeye rağmen, eksiklerimizle çaldık kapını
Rahmetinle muamele eyle, affet bizi Yarabbi
Bazı hurafeleri din sayıp, yaşıyoruz her adeti
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!