Sanatların en güzelidir şiir
Kafiyesi bol, redifi ahenkli
Arasına bir yudum çay sıkıştır
Tadı belli, dizeler renkli
Bir yudum çay, bir mısra şiir
Götürdüler beni, karanlık bir odaya,
Hem de zifiri karanlığa
Üzerimde beyaz elbise, yakasız
Ayaklarım çıplak, ayakkabısız
İnsan tek başına nefes alıyorsa
Tutunmadan ayakta kalıyorsa
Ve zamandan bir miktar çalıyorsa
Bunu durup düşünmek lazım
Ana rahmimde yazılırsa kader yazısı
Serdik masanın üzerine atlasını
Bir stratejimiz vardı
Aşkın coğrafyasında
Tutkular, dağlar misali yükselmiş
İhtiraslar, yeraltı cehveri gibi küflenmiş
Her biri gökyüzünde parlayan bir yıldız
Kalpleri nurun ışığıyla parlatan yaldız
İçlerinde barıdırır ana, bacı ve baldız
Efendimizin dava arkadaşları Ashab-ı kiram
Her bireyi kendi saygınlığında bir hazret
Çok yazdım, “Seni Seviyorum” diye
Sahil kumlarına
Defalarca kalplerimizin resmini çizdim
Kalın çizgilerle
Dinletemedim dalgalara
Sildiler her sahile gelişinde
Hep sadık kaldım aşkımıza
Bana hala neyi soruyorsun
Her şey yolunda giderken
Sürekli kafamı yoruyorsun
Suçum varsa söyle lütfen
Karanlık gökyüzünde
Yıldızları topladı etrafına
Yansıttı ışıklarını
Yeryüzü yararına
Babalık etti galaksiye
En çok bana koyacak bu gidişin
El sallayarak, veda edişin
En çok beni sevindirmişti ya gelişin
Tek tesellimdi benim, bunu bilişin
Bu ayrılık, attı bana kalın bir çizik
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!