Çınar Anadolu’ da kutsal bir ağaçtır; ki Osmanlı devletinin temelleri bir rüyada görülen (yanlış mı hatırlıyorum? neyse artık) çınar ağacına dayanır. Ne alakası var öykünün devamıyla efendim?
Var efendim var, eğer öyküyü takip edip buralara kadar gelebildiyseniz? hiç merak etmediniz mi? Bizim fesleğenle sarmaşığa ne olmuş? Gelin görelim bir aşkın hikayesinin çınarla ne alakası olduğunu.
‘Bitmeyen İki Büyük Aşk’ artık kavuştukları için kendilerine bu aşkı bahşeden Fesleğen ve Sarmaşığı ziyaret etmeye karar vermişler. Koyulmuşlar yola, hem anlatmışlar aşklarını hem de başlarından geçenleri, kararsızlık ve pişmanlıklarını.
Sonunda gelmişler o noktaya, ilk defa ve beraber, birde ne görsünler orda koskoca bir çınar…kökleri arzın derinliklerinde, dalları semanın maviliklerinde, öyle sarmış ki çevrelemiş ki etrafını, öyle kalınki gövdesi bir kalp çizsen 3 günde zor bitirirsin. Bir dalı Ay’ da, bir dalı Su’ da, bir dalı edalı, bir dalı simalı…
Şaşkınlıkla bakmışlar, tanıdık bir yüz aramışlar; tam o sırada yukarıdan bir ses duymuşlar;
-‘Buradayız’ diye. Birde bakmışlar ki o sarmaşık tutmuş fesleğenin elinden, çınar ağacının en tepesinde sımsıkı sarılmışlar. ‘Aşkla’ öyle sarılmışlar ki sanki bir ışık huzmesi yayılıyor cihana güneş gibi, bir ışık huzmesi de köklerinden arza yayılıyor. İşte böylelikle tüm dünyayı bir güneş gibi sarmış AŞK, o yüzdendir her güneş doğan ve batan yerde aşk olması, beklide bütün ‘Büyük Aşk’ları ona borçluyuz ne dersiniz?
sana teşekkür ederim
büyük sevgin için;
hiç mi bitmez?
bir anlam veremem!
nasıl sevebilir bir insan?
bu kadar...
Bir kuşun kanat
Sesine benzer kalp atışların
Nedense hep beyaz hayal ederim
O kuşları
Çıkarken yorgun yokuşları…
Sanki nedir ki sensiz bir yaşamın anlamı?
Ben burada yalnızken,
Çaresizlik nedir ki?
Sen yokken
Ya sevmeli insan
Ya çekip gitmeli en başında,
iki yabancıyız şimdi
aynı şehirde
aynı bulutların altında
iki yabancıyız şimdi
aynı gökyüzünün
aynı yıldızların altında
İnsan kalbi ne kadar taşırsa dünyayı da öyle görür, İsmet ÖZEL bunu ' Neyi bastırdıysan göğsüne, göğsünü soludukça büyüyen odur' demiştir. İnsan neyle beraberse ona dönüşür...
JimRohn' a göre ise ' İnsan, birlikte en çok vakit geçirdiği beş kişinin ortalamasıdır' diyor...Yani çevrenizdeki insanlar biraz sizsinizdir, o insanlar bu yüzden çevenizdedirler…size benzedikleri için, sizden bir parça taşıdıkları ve ortak bir paydanız olduğu için birliktesiniz, birlikte yiyor, birlikte içiyor ve birlikte gülüyorsanız bilin ki siz onların yansımasısınız onlarda sizin…
Nasılsın ? Diye sorduğunda eski ve kadim bir dost…iyi diyelim iyi olsun denir, kısaca, aslında o kadar kötüsündür ki, anlatmak istersin deli gibi seni çok güzel dinleyen birine… Ama istemsiz iyiyim dersin, sadece biraz ruhum ağrıyor, afedersin ruhum mu dedim ? başım demek istemiştim, ah benim bu ağrısız başım… hep kalbimin sesini dinledi o yüzden ağrıyor şimdi…sızlıyor aslında düşündükçe demek istedim…düşünmemek elde mi? Boş ver sen iyi diyelim her şey iyi olsun, sonuçta buda bir temennidir öyle değil mi ? şu an iyi olmaya o kadar çok ihtiyacımız var ki…
İyi gelir,
Sesini duymak
Uzaklarda olsan da
İçime işler bir yol bulup
Sesinin tınısı
Karışır kalp atışlarıma…
şimdi ne zamanı
baharın ne de
iğde dallarının
ama kokusu hep içimde
burnumda
sızlar da durur
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!