-‘Biz hep buradaydık, bu çınarın altında ve Aşk oldukça hep olacağız, ha unutmadan ayrılıkta yanımızda dönüp dolaşıp buraya geldi’
İlk başlarda bağrışıp durduk, ama kimselere sesimizi duyuramadık. Başlarda ‘ pişmanlık’ sarmaşığı vazgeçirmeye çalıştı, ve bende fesleğeni kararsız bırakmaya tam o esnada ‘ayrılık’ ta gelse olacaktı. Ama şu koca çınar nereden çıkıp geldiyse tüm işi alt üst etti. Bizi bir kenara attı, kökleri ile de ayrılığı savurdu. Ve fesleğenle sarmaşığa siper etti gövdesini ve çok büyüdüler. Büyüklerimiz öyle söylerdi zaten ‘Büyük Aşk’ lar hiç bitmezmiş, çabuk büyürmüş ve bir çınar gibi köklü olurmuş. Biz burada bekleyeceğiz elbet bir gün bize de bir iş düşecek.
Bizim anlamadığımız bu çınarın tohumunu buraya kim getirdi. Yoksa bir kuş mu? KANATLANAN
seni kaybettim
gerisi şiir
gerisi hikaye
gerisi uykusuz bilmem kaç bin gece
gerisi hayatın ta kendisi işte
Muallakta kalmıştır her aşk
İster istemez
Bir boşluğa dönüştüğünde
Muhakkak...
Bir şehirde yalnız kalmıştır
Kaleminin yazmayacağı gün,
Anla ki ben acı çekiyorum, bir yerde
Ve tükendiği zaman duvarda asılı saatin,
Anla ki ben yokum,
Gözlerim yok,
Yüreğim yok,
sen bu şehirden
gittiğin vakit
ister pazartesi akşamı olsun,
ister gecenin bir yarısı
hisseder tüm caddeler
yokluğunu...
Ne anlatır bir şiir?
Aşk mı, sevgi mi,özlem mi?
Kaç mısra ister bunları anlatmaya,
Yoksa ben mi sığdıramıyorum
Duygularımı kağıtlara?
Hangi söze sığar özlemim,
depremler oldu kalbimin faylarında,
ondan mıdır?
şu kalbimin üstünde duran sızı
bilmem yokluğunun acısı mıdır?
bilmem geçer mi?
bu sancı
içinde biriken şeyler
dayanılmaz olduğunda
yani o bardağı taşıran
son damla…
demir at sende
denizi olmayan şehrinde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!