Derine…
Daha derine batır bıçağını
Sakın ha anlatma
En sevdiğine (eski aşklarını) sırlarını
Belki daha az acır için
O zaman…
Sessiz çığlıklar atıyorum
Gecenin karanlığına bırakıyorum düşlerimi
Bizi de düşlere...
Düşlerde seviyorum seni
Ve kavuşmalarımız düşlerde.
Özür dilerim
Boyumdan büyük
Laflar ettiğim için
Bir Türkçe öğretmenine
Ki en güzen anlamı yükleyen
O
Sesindeki soğukluğu
Hissetmedim mi sanıyorsun
İstemediğin bir şehirde
Boşuna mı yaşıyorsun…
Eğer öyle düşünüyorsan
sana ait değil
ne varsa artık içimde
merak etme...
çıkarırım yalnızca şiirleri değil
(ne olacak değilmi bir kaç kelimeyi?)
Nisan mıdır bir aşkı bitiren, ya da başlatan
İnsan mıdır yoksa ilk bıraktığı yerden kaldırıp alan
Canıma can katan iki satır
En sevgiliden duyulan.
Yıllara,yollara meydan okuyan bir aşk
Bir köşeye koyamazsın
İşe giderken kalbini
Seninle gelir o heryere
İçindekilerde birlikte....
Rafa kaldıramazsın bir akşam üstü
Bir meleğe de ithaf edilebilir bir kanat bir kuşa da, bir uçağa da ya da bir sevdaya da söylenebilir ama en yakışanı bir kuşun, martının kanadıdır.
Öylece durduk yerde kanatlanmaz kuşlar, bir bakışa bir söze bir yüreğe kanatlanır. Kanatlandığı yerde önemlidir. Bir pencere kenarından da kanatlanabilir, bir ağaçtan da, bir yürektende… en eftali bir yürekten kanatlanandır. İşte o zaman nereye konacağını bilir.
Bir sevgiliye ilan-ı aşk ediliverince kanatlanıverir bir kuş o aşkın köklü sevgisiyle semaya, kök ve sema olunca işin içinde elbet o küşün ağzında da bir ‘çınar tohumu’ vardır. İşte tamda ordan (Fesleğen ve sarmaşığın üstünden geçerken) ağzını açar o kuş ve düşüverir fesleğen ve sarmaşığın arasına o tohum…
İyi de o kuş neden ağzını açar yoksa bir SÖYLEYEMEDİĞİ Mİ var?
(bu kadar yeter ordan da başka bir seri öykü çıkar ama NE ZAMAN?)
Not: bu öyküyü anlayan ve buraya kadar gelebilen lütfen Aşk Hikayesi nin altına yorum kısmına ÇINAR yazsın…teşekkürler
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!