İsimsiz 3 Şiiri - Can Bostancı

Her gün birkaç defa düşünüyorum ölümü
Öyle intihar yoluyla falan değil
Zaten canıma da kıyamam
Allah alsın istiyorum mesela
Nasıl alacaksa alsın
Kessin nefesimi…

Bir kapı gibi düşünüyorum onu
Sessizce aralanan
Kimseye yük olmadan çıkıp gideceğim bir eşik
Ne kavga, ne hesap
Ne de geride bırakmanın ağırlığı

Dünya güzel,inkâr edemem
Gökyüzü yerinde, rüzgâr hâlâ esiyor
Bir çocuğun gülüşü hâlâ içimi titretiyor
Ama yaşamak…
Yaşamak başka bir şey

Yaşamak, içimde sürekli eksilen bir şey gibi
Her gün biraz daha yorulan
Biraz daha anlamını kaybeden
Aynı sabaha uyanıp
Aynı yükü omuzlamak gibi

İnsan ölmek istemez
Sadece bu kadar yaşamamak ister
Bu kadar düşünmemek
Bu kadar hissetmemek
Bu kadar ağır olmamak ister

Benimki de biraz öyle işte
Ölüme sevdalı değilim
Ama onu da yabancı saymam
Bir dinlenme gibi bakarım bazen
Bir susma hakkı gibi

Her gün birkaç defa düşünüyorum ölümü
Sonra vazgeçiyorum
Sonra yine düşünüyorum
Çünkü yaşamak
Bazen insanın kendine bile izah edemediği
Uzun bir yol gibi geliyor