Kuş kadar hafif uyandım bu sabah,
sanki içimde uzun zamandır kapalı duran bir kapı
sessizce aralandı.
Teşekkürler Tanrı’m.
Yolunda gitmeyen bir sürü şey varken,
eksik kalan cümleler, yarım susuşlar,
zamanın içinde donup kalmış anlar varken,
olmaz denilen yerden filizlenen çiçeği gösterdin bana.
Kimsenin uğramadığı bir bahçede,
adını bilmediğim bir renk açtı.
Anladım…
her şey bitti sandığım yerde
aslında sadece bekliyormuş.
Anladım,
nefes almak
alamamak kadar tabii,
ve bazı sesler
hiç unutulmazmış, sadece susarmış.
Bir umut daha ekildi bahçeme,
rüzgârla mı geldi,
yoksa hep orada mıydı… bilmem.
Ama tanıdık bir esinti değdi içime,
geçmişten kalma bir iz gibi,
adı anılmadan da bilinen.
Şimdi içimde sessiz bir şükür var,
ne bağırır ne susar—
sadece yerini bulmuş gibi durur.
Tanrı’m;
her şeyi açık etmeden de anlatabildiğin için,
sana gerçekten teşekkür ederim.

Kayıt Tarihi : 24.08.2026 08:31:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!