Kir
Dur demiştim sana, beni duymadın
Kulaklarını aç, serinden götür
Bu kaçıncı sözüm, yeni duymadın
Gitmişken kalbimi, yerinden götür
Kırdın sen beni
Kipriğin ucundan yaşların inmiş
İki damla suyla vurdun sen beni
Yüzün benzin solmuş kaşların inmiş
Kötürüm sevdaya kardın sen beni
Kırılmış fayım
Okunu fırlatacak çekilmiş yay gibiyim
Kopmaya müsaitim, artık germeyin beni
Patladı patlayacak kırılmış fay gibiyim
İçimi boşaltacam artık yormayın beni
KIRK YALAN
Tek başına münferit sin’de kalana benzer
Kırkbeş ayak altında ez desen ezilmezki
Beyaz ayran içinde kara yılana benzer
Ekşimiş yoğrut gibi süz desen süzülmezki
Temizlik şart oldu, güzel dünyama
Çöplüğün içinden geçemez olduk
Sıcaklık dert oldu, güzel dünyama
Kış ile yazları seçemez olduk
Toprak kaptan geçtik, boşalttık rafı
Seherin şen vaktinde, yatıyorsun,hayrola
Bırak gafleti bırak, ayıl da huzura gel
Yüzünü gülümsetsin, uzandığın karyola
Vav gibi hakka karşı, eyil de huzura gel
Kabuğundan vedalaş, soyul da huzura gel
Dört etrafın, Anadolu bezenmiş
Gülden güzel, yanakları al kızım
Bugün Havva, anasına özenmiş
Hak yolunda, iman ile dol kızım
Bunca zahmet ederek ifadeye çağırdın
Yıllarca aşk acısı, çekiyorum komserim
Zaten kalbim kırıktır üstüne de bağırdın
Günlerce gözyaşımı döküyorum komserim
Bu vatana düşmanın yaftasını çiz artık
Üstünden sökülmeden çift dikiş at komserim
Nerde yatıp kalkıyor paftasını çöz artık
Etrafa dökülmeden çift dikiş at komserim
Dikeni bol ağaçlar, benim dalım değildir
Akrabaya komşuya, gül oldum ben komserim
Malımın kırkta biri, benim malım değildir
Garibana düşküne bel oldum ben komserim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!