keşke benim de yalnızlar rıhtımım olsa
keyfini sürsem denizin
karışan eden olmasa
her gece dalacak mehtabım olsa
dul kalan yıldızları
gün,
akşamlığını giydi az evvel
birazdan girmeye hazırlanır
gecenin koynuna
gece,
yarısını devirince bu saatlerde
pencere kenarında
yalnızlığın demi
kahvenin kulbu
kardan adam yap sen
ben de körden ebe
eteklerin zil çalsın
ben de çan sayarım belki
ayin yaparım
kelimeler boğazımda düğümlenirken
güğüm taşıyordu ellerin
o çeşmenin başında..
kale'm düşerken sayfanda
gelirken ellerini unutma sakın
hani aceleyle çıkarsan diye yola
ha bir de gözlerime inanamazsam eğer
aşkı kulağıma fısılda
her şey bir yere kadar sürüyor Rüveyda
her şey sırayla yaşanmıyor,,
bazen aşk alıyor sırayı
bazen, inat
insanı üzen bunlar değil Rüveyda
insanı üzen,
sevdiğini görmek
haksızların safında..
..




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!