İsa Kaya Şiirleri - Şair İsa Kaya

geceliği üzerinde bir sabah
doğacak güne

az sonra,

karanlığı uyutacak güneş

uyutmak için koynumda

gamsız girilmez yazıyordu hüznün kapısında
ben de zile basıp kaçtım

son, baharı oynuyordu ve ben
dört mevsime göz dikmiştim o ara

eskiden senin bir ben"in vardı

bir sana ait
bir kalbine tapardı

eskiden bir ben"im vardı

iki oda bir salondan
1+1 e taşınmaktır yalnızlığın adı

geceyi içip
karanlığa sızmaktır
ıssızlığın diğer adı

şiir yerine çay ikram etmek isterdim

satırları yudumlamak karın doyurmuyor
ve şiir bitince zırt diye yenilenmiyor öyle

ah ilham

baktık ki bir olamıyor ikimiz

bir insanı tanımadan önce
iki insan tanıyın
sonra kendinizi

bir insanı tanımadan önce
kendinizi tanıyın

biri daha vardı
bizi bize bağlayan

bazen korkuydu adı
bazen,dost
kimi zaman

gece biri devirdi şimdi
biri de öyle derdi

gerçi birin derdi o değil
iki de bir gül derdi