hani fal yüzdürürdüm kahvelenen bakışlarında
işaret parmağın
o fincanın kulbunda
öyle dalmışım ki
ne desen
bir kızım olsaydı
severdim annesini
babasının serçe parmağından tutup
etrafa gülücükler saçan kıvırcık saçlı kızları
kıskanmazdım
kalp, sevmeyi öğrenince
sıradaki aşkın kime geleceğini hesap edip
kitabını yazıyor kendince
sen. öz
diğerleri güz kapısından giren sancılı düş yağmuru
saçında bit olsam mesela,
kaşıntın olur tırnaklarını geçirirdin sırtıma
annen ayıklar
ddt sürerdi başına
düşmanlarımız vardı
kimi gülen maskelerle çıkardı karşımıza
kimi siyahi elbise içinde
dostlarımız vardı
bizimle gülüp
dudaklarında iyelik ekiydim bir zaman
her sözün
özüme akardı
rüyaların bensiz görülmezdi bir zaman
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!