İsa Kaya Şiirleri - Şair İsa Kaya

benimle oynarsın diye aldığım oyuncaklar
kırıldı zamanla
el değmemişliğine

küstü oyun
miş li masal içinde

gök,
başına değecek kadar
eğilsin isterdi kibri

ayrılık,
yenilmekle eş değerdi

köpük içine hapsolan prenses gibisin
dokunsam puff

ne sinir bozucu

varsın ama yoksun

gözlerine aşk mayalayıp
arzuyu nadasa aldım

eğer tutarsa

var yaaa..

biliyordum aslında
gün gelip döneceğini

ki anahtarın yerini ezber etmişti ellerin
gözlerin desen
tutuk evi

bir şarkımız olmalı seninle

bir ağacımız
adımızın baş harfini kazıyıp
aynı kalbin içine sığacak kadar
aşkımız

belki guguklu saate yumurta bırakır kuş
belki beyaza bürünür karakış

belkide dilinden o şarkı düşer
nakaratı söylerken
kalbin affeder

kar spazmı geçiren bulutlara bak
yer gök gri

güneş desen doğdu mu battı mı belli değil
bozuyor ruh
iklimini

bir kelimeyi
bir işlemle dokumak gibiydi

bir sebebi
sonucuna bağlamadan
ve son

sen tabularını tabuta gömerken
ben,
duvarları yıkmakla meşguldüm

sonra