pamuktan prenses
külden kuş olmuyor
kumdan kale için
sahile inmek gerek
oyundan sıkılınca oyuncağa göz koydum
kırdım kolunu bacağını
sonra yerine taktım
çöpe attım sonra
başkası oynamasın diye
başka oyunlarda gördüm seni
gülüyordun
mutluydun
yüzümdeki gülüşün geldi aklıma
mutlu oluşun
senin ellerin vardı
ellerime değen
bir de gözlerin
değecekken gözlerime
teğet geçen
gözlerin
ıslak imza atacak mı bakalım yaşlarla
hani gün gelip gidersem
özleyecek ya..
gerçek yüzünü görseydim de severdim seni
çünkü kalbin,
yüzünden önce sevildi..
..()..




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!