İsa Kaya Şiirleri - Şair İsa Kaya

canın sıkılır şimdi
kendi cennetinde

keyfine kahya ister için
bakarken pencerede

saat dörde gelirken
ve hazır sönmüşken şehrin ışıkları

sokaklar
loş ışık altında

şehrin mazgallarında illegal bir çift göz
topukların göğsümde
bileklerin enfes

serseri rüzgar dolanacak
kavisli bir dağın eteğinde

boşluk ile yokluk arasında ne fark var
dedi içimdeki ses

ne ses geldi sonra
ne de bir nefes..

duydum ki ihaleye çıkarmışsın
boşa düşmüş aşkını

ellerin
elden düşmüş
yaban ellerde

beklemek,
durakların işi olsun

kavuşmak,
bizim..

bazen nefretinden iyi şeyler çıkarırdım kendime
öfkeni saran kudurmuşluk hissi
bir bana aitti

çünkü insan sevdiğine küser
yabancıya değil

nemli sarılmış tütün gibisin

aslında mutlu olabilirdik seninle

senin bebeklerin vardı
bezdendi
sen gibi yumuşacık
ben gibi sessizdi

senin hayallerin vardı