Sanki dünya savaşı içimdeki depremler
Yıkılıyor ayağımın altından yeryüzü
Bir kum fırtınası göz gözü görmez
Aklımda yaşam ve ölüm arasında gitgeller
Sessizlik,kupkuru çiçeğe su vermek kadar şifa
Ellerini bilmem yüreği güzeldir
Öyle saçı sakalı şeklini bilmem
Gönül odaları rengarektir
Bir erkeğin kalbi olurmu demem
Kucaklanmadan samimiyet ölçülmezmiş
Zannetmem.
Tut gözlerim gözyaşlarımı
Akmasın
Sussun gönlümde kavgalar
Konuşmasın
Dur yüreğim vur
Sözlerin silahı
Ve ben ahşap bir evde gunleri sayılı küçük bir kadın
Öyküler yazıyorum paramparça ardımdan
El oğlu Kadehleri kırıyor mutluluktan
Ben kayboluyorum kalabalıkta yalnızlığımdan
Pencere önü maydanozlarım
Orkideme bagli ilkbaharlarim
Gülme öyle tatlı tatlı, herkesin içinde,
Bakarsın güneş kıskanır ısıtmaz
O an ,görse hele,kalbimde büyüyen filizleri
Çiçekler hayata küser,bir daha da açmaz.
Sen gülme öyle,olmadık yerde ,güpegündüz
Merkezinde dünyanın
Zirvesinde bir dağın
Ortasında bir yangının
İçimdeki sen tarafım...
Sebebinde sırrımın
Gördün mü, gün yüzü dedikleri,
Sanki yola çıkmış geliyor.
Daha parlak bu yollar,
Hasretleri yaktım ,vuslat ağlıyor.
Sildim umutsuzlukları yüzümden,
Gördün mü, gün yüzü dedikleri,
Sanki yola çıkmış geliyor.
Daha parlak bu yollar,
Hasretleri yaktım ,vuslat ağlıyor.
Sildim umutsuzlukları yüzümden,
Bir şehir seç diyorsun
İçinde İstanbul olsun
Kucaklasın üç denizi
Ana gibi yar olsun
Bir duygu seç diyorsun
Bende bir sen var,bende bir sen
Bendeki seni ah bir görebilsen
Sinsi bir yokluktur üzerime ani çöken
Sensiz heryer dört duvar heryer mahsen
Sendeki ben ah bir gorebilsem! sendeki ben
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!