İrem Aslan Şiirleri - Şair İrem Aslan

sessizliğin kulaklarımda çınlıyor
Ve gözlerin gece gibi kapattı gökyüzünü
Nereye kaçsam aynı sen sokağı
Atamadım ruhumdan sen kırıntılarını

Yola çıkarken kolumda gibisin

Gökyüzünde yalnız gezen yıldızlara
Yeryüzünde dolaşan göçmen kuşlara
Yedi cihana haber saldım heyy yaban
Hiçkimse rastlamamış sana ve sevdaya.

Denize sordum,dalgalar yüzüme tükürdü,

Bana o mai rüyanın gerçeğini gösterecekmisin?
Pişmanlıkla bakmadan,
Sen,geldiğin saatlerdeki o yeşil huzuru,
O serseri sessizliği de getirecekmisin,
Peki ya kahkahasız gülüşlerimizi?

Geceye sor sevdamı, ey kara yazılı !
Gölgende dinlenirken, akşam olmuş,
Gözlerini seçerken ,düşmüş mehtaba
Kaybolmuş...

Yollara sor serabımı, ey gönül yolcusu

Her acının günü geçer,tazeler yarın kendini
Ezberi yok hatanın,hep birbirinin benzeri
Dost değil gönül samimi sandığın serzeniş
Bu da geçer gönlüm toparla kendini..

Ayıp oldu
Adına sen diye başladığım
Tüm şiirlere
Yakışmadın tarihime
Bir istimlak duvarı gibi
Çöktün üstüne anıların

Sessizlik dağlar aşar,
Ne gök kabul eder
Ne de yer tutar.
Mezar olur mezar !
Üstünde ot biter de..
Yürek çatlatır sakinliği,

Bir okulmuş meğer, sustukça anladım
Duygumu içime, gizleyip sakladım
Sessizce savaştım, kimse görmedi
Her gece kalbimden, bin ah topladım.

Dışarıda hayat, binlerce melodi

Zamana yenik düşmedi hâlâ
Aşk yenik düşmez küçük bey
Aşk hiçbir zaman ölmez hatta
Zaman sevdayı öldüremeyen tek şey

Büklüm büklüm boynunda değil

Duman altı sevdalar
Gözükmüyor
Sis gibi üzerine çökmüş egolar
Nefes almıyor..
Benimse ;
Ciğerlerime işlemiş tütün kokusu