İnancımı Kaybettiğim Zamanlara Geldim
Bir zamanlar umut ekerdim
Yaralı günlerin toprağına,
Bir sabah açar diye beklerdim
Solmuş düşlerin yaprağına.
İnancımı kaybettiğim zamanlara geldim,
Gözlerimde yarım kalan dualarla.
Ne kadar yürüdüysem o kadar yoruldum,
Kırık yolların sessiz ayaklarıyla.
Gece uzun, yıldızlar uzak,
Sanki gök de yüzünü çevirmiş.
Bir avuç ışık ararken içimde,
Kendi gölgem bana yabancı gelmiş.
Ama yine de derinde bir yerde,
Sönmeyen küçücük bir kıvılcım var.
Belki yarın yeniden doğar içimde,
Küllerinden yükselen bir bahar.
İnancımı kaybettiğim zamanlara geldim,
Fakat tamamen düşmedim karanlığa.
Çünkü en uzun gecelerin ardından bile,
Sabah uğrar sessizce dünyaya.
Kayıt Tarihi : 17.08.2026 17:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!