Zaman,
Sabır ve nihayetinde musalla taşı...
Zihnimin en ücralarında bitirdim kendimi..
Kendi kendimin katiliyim.
Ne çektiğim acılar terbiye etti beni,
Nede gördüklerim uslandırdı söz dinlemez yüreğimi..
Bu kara yazgıyı ben yazmadım Baran..
Ne topraksız olmak,
Nede yetim kalmak kimin bu yazgı..
Nefesiz kalmak, yaşarken ölmek kimin..
Ne zaman büyümüşem bende fark etmemişem..
Katran karası çarşafa gizlenmiş ceylan gözlerimle,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!