İlyas Gültekin Şiirleri - Şair İlyas Gül ...

Bu öyle iki tarafında istediği birşey değil..
Biri giden olur, bi diğeri kalan..
Ama ikimizin de giden olması için..
Hiç sevmemiş olmamız gerek..
Aslında ikimizde kalandık.
Zor olacak biliyorum,

Neresinden başlarsam başlayayım...
Bi tutam imkansızlık Var...
Bu savaşın da kaybedeni benim...
Kendimle bile konuşmaları bıraktım..
En kötüsü hayal kuramıyorum artık..
Birden bire değildi,

Bazen öyle bir an gelir ki,
İki seçenek olsun istersin hayatında,
Biri hiç bir şeyi hatırlamamak üzere aklını kaybetmek,
Diğeri ise hiç bir şeyi düşünmeden ölmek..
Kendi içinde kaybolmak istiyor bazen insan,
Sonra aramaya çıkarsın ama bulamazsın bir süre..

Yanıldım emin olduğum herşeyden.
Mesela gitmez dediklerimin simasını bile unuttum.
Olur dediklerim olmazken,olmaz dediklerim dikenli telden bir duvar gibi önümde bitiverdi.
Yanlışlardan kaçmaya çalışırken, doğru sandığım yanlışların bataklığına saplandım.
Geriye dönecek mecalim yokken, ilerleyebilmem içinde bi hedefim yok artık.
Hani diyorum bi dal uzatan olsa, nefes almak kolaylaşsa, çıksam saplandığım bataklıktan, Dal elimde kalırda yanılırım diye Elimi uzatacak umut bırakmadım kendimde.

Bi yıldız kadar uzak olsaydım herşeye,
bukadar yanlız olmazdım belki..
Üzerime bir kıyafet gibi oturmazdı korkularım...
Biraz durulsan artık, kendimle konuştuklarımı sana anlatsam..
Hani öyle yüküm hafiflesin diye değil inan,
sadece anlatsam, sen dinlesen, sen olsan yani..

Tenime düşen her yağmur tanesi gibi,
Saclarıma vuran rüzgarlar gibi,
Kurduğum düşler gibi,
yağan ilk kar gibi uğradın hayatıma..
Geldin dağıttın ve gittinn..
Belkide gitmek zorundaydın..

Yaşarken ölenler bilir...
Öyle anlar vardırki aldığın her nefesin ciğerine iyi gelmediğini battığını hissedersin...
İyi yaşamak için ettiğimiz dua'lar,
Ölmek için yakarmaya dönüşür...
Bir süre sonra ne kadar zayıf düştüğünü,
Yeniden toparlanmak için gücünün olmadığını fark edersin...

Sancılı gecelerimi sahte gülüşlerle sabah etmekten,
Yüreğinizde olmayan merhamete seslenmekten,
Yediğim her hançere gül demekten,
Sabrımı zehir edip, yaşattıklarınızı şerbet diye içmekten,
YORULDUM...

Sen Yoktun..
Bi akşam üzeri, yine yenik düştüğüm duygularımıda alıp, attım kendimi dışarıya..
Delirmemek için kaçtığım yanlızlığıda peşime takarak...
Yürürken yenik düştüm göz yaşlarıma..
Oturdum ağladım sen yoktun...

-Nasılsın..

-İyiyim, yani öyle sanıyorum galiba...

-Burdan bakınca pek iyi gözükmüyor gibisin, noldu...