İlyas Gültekin Şiirleri - Şair İlyas Gül ...

Bugün ilk kez üşüdüğümü hisettim..
İliklerime kadar sensizlikle ıslandım...
Ovuşturmaya mecali yok ellerimin..
Gözümü açsam kıyametler kopacak sanki..
Altında kalacağım güvenlerimin...
Hasta gibi hissediyorum...

Kulağımdaki sesinin sensizliğine alıştığım gibi,
Seni düşünmeden uyuyacağım gecelerde alışmam gerek..
Karanlığı yırtan düşlerimin solup gitmesi,
Renkelerimin birbirine karışması,
Ve yanlızlıkla aramda kurduğum ince dostluğun sebebisin...

Nefesimde yokluğunu soluyorum yavaş ve derinden..
Ciğerlerim sen ile doluyor, gözlerime sensizlik...
Bıraktığın gibi kalmadım işte..
Ne o eski masada söndürüyorum geceyi,
Ne de ayağı kırık sandalyede sabahlıyorum..
Perdelerim herzamankinden kirli,

Yürüdüğü yol hak;
Sancağı ay yıldızı ak..
Tek gayesi vatan bayrak..
Mehmedime selam olsun...!

Gözü korkmaz yiğitlerin..

Bir kahvenin kırk yıl hatırı değil bi ömür hatırası var..
Senin ile geçen her anın, en güzel vaktidir dünya'nın..
Sen tepsi kar görmemiş dağın ceylanı..
Senki evreni güneşin azabından koruyan kalkan.
Sert esen rüzgarların serinliği..
Sen, ömrüme uğramış en yeşil baharımsın..

Ben seni,
mutluluk resimleri çizdiğim duvarlara resmini asarak sevdim..
Ben seni,
Uçsuz bucaksız vahaları aşıp varacağım mezilim olarak sevdim..
Kıyısını dalgaların dövdüğü, maviliğinden bişi eksilmeyen deniz gibi...
Yanında yıldız olmasada, yeryüzünü aydınlatan ay gibi sevdimm..

Seni sevmek başka birşey..
Bildiğim tüm mutlulukların üstünde..
Ömrüm boyunca yaptığım iyliklerin yer yüzündeki mükafatı gibi...
Sen sevmek başka birşey..
Şana aşık olmak..
Yer yüzünde güzel gördüğüm herşeyden daha güzel..

Yüzünü asmış güneşin bir şehire kabus gibi çökmesiydi sensizliğin ertesi günü...
Son nefesiydi bir hastanın...
Umutları bavula kaldırılmış mahkumun,
idamından bir gün öncesiydi yokluğun...
İnsafsızlığın koyu rengi çok yakıştı sana..
Ne güzel de acı çektiriyorsun bana..

Benım en çok şimdi ihtiyacım var sana,
Hani sen olsan dağları toz ederdim.
Sen yoksun ya, ben şimdi alabildiğince çaresiz, koskaca evrende kimsesizim.

İçimde kopan fırtınaları dindirmekte neymiş, talan olmuş yurt gibiyim.
Zorluklar değil belimi büken,

Yaklaş biraz,
Hadi biraz daha yaklaş,
Hah.. tamam öyle dur! şimdi sana sevdadan bahsedecem.
Yani senden ve uçrumundan korkusuzca atlayacağım gözlerinden..
Konuşalım mı biraz? ne dersin.
Ben sana özünü anlatayım, sende içimdeki sevda ateşini sesinle soğut..