İlyas Gültekin Şiirleri - Şair İlyas Gül ...

Merhaba kader'im
Burda güneş öğlen vakitlerinde doğuyor..
Okadar yüksek ki duvarlar, ancak o saatlerde aydınlatıyor volta avlusunu...
Gök yüzünü iyi tanırım...
Sığdıramadığım umutlarımı taşır mavilği..
Özgürlüğümü örter zaman zaman gece karalığı..

En sevdiğim renkti mavi...
insanlar siyah'a mecbur etmeseydi...
Gök yüzüne aşkla bakardım..
Gece karanlığı mavisini örtmeseydi...

Kıyısındaki kayaların canını yakardı hırçın dalgalar..

Çok merak ediyorum...
Benim gibimisin sende...
Kaçıncı günündesin hasret orucunun..
Sesim dışında diğer sesler,sadece gürültümü senin için de...
En sevdiğin zaman dilimi gece yarısımı seninde, hayalime sarılıp uyuduğun...

Gölgemi bile yük hissetiğim bugünlerde;
Küskünlerimi terk etiysem kuytulara sebebine bakmadan,
Uçurumun dibinde asılı bıraktıysam kırgınlıklarımı...
Ve hala nefes almak için bi bahane bulabiliyorsam,
Merhametime esaretimdendir...
Hayatım boyunca cefasını çektim bu illetin...

Tarih şahid olmuştu gözlerinin miladına...
Yaşamak, gözelerinde başlamıştı ve, tebesümünün ucunda son bulmuştu..
Sana yakın olmak derin bir nefes...
Sana ait olmak güzel günlerin tamamı..
Kirpiklerinden yüreğime bu umut yol ciziyor..
Uzun ama hevesli, bir okadarda huzurun kucağından...

Ulan ne kaypak adamlarsınız..
Bayılıyorum sizin şu iyiymiş gibi görünüp içinizde şerefsizliği evlat edinmenize...
Fahişenin geceliğinden daha çok yakıştı kahpelik elbisesi üzerinize...
Adınıza adam diyorlar bide...
Unutmayın hiç bir nam yakışmaz ite....

Kaç adım ötemdesin,
Bazen bir şiir kadar sayfalarım da,
Bazen de nefes kadar boğazımda.
Sana gelememek yoruyor beni artık.
Dokunmadan saçlarına, çekmeden kokunu içime, öylece izlemek,
Bu kalbin varken atmaması gibi, yediğin yemeğin doyurmaması gibi..

Bakma öyle buğulu önümü göremem,
Naz etme susarsan ben kelam edemem,
Sen beni şurada bıraksan bi adım gidemem,
Gel yapma gönül naz eyleme...

Yurdumdan eder mecnun kılar gözlerin,

İnsanlar dünyadan hızlı dönerken,
rüzgarlara esir düşüyor duygular.
Bu gün seven yarın yok ediyor tüm hislerini.
Öylece kala kalıyorsun acılarının eşiğinde,
Ne yana dönsen bir yalana, ne tarafa baksan bir ihanete çarpıyorsun.
Yavaş yavaş azalıyorsun...

Bu esen öyle bir rüzgardır ki,
Yüzüme vurduğunda çocuk gülümsemesi inşa ediyor dudaklarımda.
Bir ceylan koşması ki,
Kuş kadar özgür,
Su kadar berrak.
Saçları tıpkı çınar gölgesi, bi okadar verimli,