İlyas Baltacı Şiirleri - Şair İlyas Baltacı

Yerle yeksan etti, kırıldı dalım
Kurudu bu gözler, akmaz pınarım
Zehir oldu kahvem, çıkmadı falım
Güllerim hep soldu, sessiz kanarım
Ömrümce ağladım, kimse bilmedi
Kaderime küstüm, derman vermedi...

Soyut bir coğrafyanın
Girizgâhı küflü sokaklarından
Yükselir arşa fukara ağıtlar...

Sefaletin volta attığı mıntıkada
Yükselir bir annenin çaresizliği

An gibi
düştün yüreğimin
tam da ortasına,
bir şarkının
son nakaratı gibi
dilime dolandı suretin,

ah! o gözlerin;
bakmaya doyamadığım gözlerin
bulmaya yeltendiğim yıldızım
feveran zamanlarda ince sızım
içime gömdüğüm hicran yarası
ve bulamadığım gerçeğim.

Uçma dedim kaç kere bilmediğin yerlere
Seni bile yorarlar ah! kınalı kekliğim.
Niyeti kötülerin bozulur ayarları
Seni bile sorarlar ah! kınalı kekliğim.

kara sevdalı diye kaderimi yazmışlar
taşımak zor geliyor artık ölsem diyorum
gönlüme kilit vurup mezarımı kazmışlar
yaşamak zor geliyor artık ölsem diyorum...

ömrüm olmuş cehennem içinde yanıyorum

Bir şiir
gecenin mahremiyetinde
faili meçhul zamanın teninden
karanlığını yırtıp düşer...

İntihar komandoları cirit atar,

Henüz okunmamış kirletilmemiş
Bir şiir olmalı seni anlatan.
İçinde biz olan katledilmemiş
Bir şiir olmalı seni anlatan.

İçime dertleri, tutup saldılar
bağrıma basayım, taş ver be doktor
O sevdiğim yâri, benden aldılar
Bu sızı dinmez ki, boş ver be doktor...

Elimi verdim de kolu kaptılar
Gözümden yaşımı süzen süzene
Dost dedim ayrı bir yola saptılar
Ben boyun eğdikçe üzen üzene...