Sevdana adım attım, verdim sana elimi
İlkbaharım sen oldun, son çiçeği yine sen
Yazdılar kaderime, sen ne sandın delimi
Cehennemin narında, hep köz olup yandım ben
Verdin sırtıma elemi, böyle büktün belimi...
Zaman durdu bende, kör kuyularda söndüm
Zaman sanki çok kısa, bide gece olurken
Dilime düğümlenir, hayalini solurken
Hasret yolu kapanır, yapayalnız kalırken
Siyahtır göz yaşlarım, dökerim hep içime...
El açıp dua ettim, kaderime diz çöktüm
Yazmaktan kim usanır, kalem dilin olursa
Gönülden gönüledir şiir bizim özümüz
Anlatırsın derdini, gözüne yaş dolarsa
Nesilden nesiledir şiir bizim sözümüz...
Nice nice dağları, sıra sıra aşarsın
Senden sonra gülmedi, hiç bir zaman gözlerim
Her gece hayaline, ağladı bu sözlerim
Derdi attım içime, yaraları közlerim
Şair kalemi kırdı, yüreğide kırıldı...
Efkarım son deminde, içtikçe bu can yanar
Kim demiş ki; dostluk baki, vurdu ya
Boş boşuna beni kırma, sende git
Kör kuyuya itti hain, vurdu ya
Boş şeylere hayal kurma, sende git...
Bana kimsin diyorlar
Ne şairim ne yazarım
Bende senin gibi bir insanım
Biraz yaralı biraz ürkek
Hayatın sillesini
Daha doğarken yemiş
Ateş olup düşsem de, yansam da ocağında
Buz tutsa da yüreğim, temmuzun sıcağında
Meltem olup essen de, eylülün kucağında
Bahçemin nazlı gülü, şiirimin son gülü
Hayatımın yıldızı, yüreğimin bülbülü...
Damarlarımda
Hayatın yorgun izleri var
Koyu bir balçık enjekte edilmiş
Bataklığı aratmayan bir hayat
Nüfuz edilmiş daha doğmadan
Daha emeklemeden
Bir gün, başım alıp gideceğim
hem de çok uzaklara...
Kimsenin bilmediği diyarlara
ki, sığınacağım yalnızlığın tenine
kimse incitemeyecek o zaman...
Ne sevdiğin belli ne sevmediğin
Verdiğin taş kalbi geri al kadın
Ne öldüğüm belli ne ölmediğim
Kırdığın kalbi mi geri ver kadın...(16:50)
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!