İlle ben illede sen 1 Şiiri - Enes Tanrı ...

Nefis tutturmuş bir türkü;
İlle ben, ille de ben.
Harlanmış gönül pare pare, içinde şifa arayan;
İlle sen, ille de sen.

Kırgın çiçekler, kan çiçekleri açmış bağrımızda.
Haykırıyor aşkını;
İlle ben yok, ille de sen.

Kaç bahar, kaç kış gördü bu tenim.
Hâli harap, suçluyor seni;
Ama suçlu ille ben, ille de ben.

Kardelenler açıyor, yine mevsim bahara dönüyor sevdiğim.
Gönül yine haykırmak istiyor:
Sen... Ah sen...

Şiirler yazmadım diye vahlanır olmuş bu can.
Suçluyor seni ama
Suçlusu yine de ben.

Aşk diyor hevese;
Zalim nefis zulmediyor bana.
İlle ben, ille de ben.

Kan çiçekleri, kardelen ve akasya çiçeği senin adın.
Aşk-ı Sadık diyorum ama
Sıdk yakışmamış bu cana; değil benim adım.

Kırk yılın yorgunluğu adın,
İlkim, ilk harfim, gönlümdeki kutsal kitabın.
Kan çiçekleri, kardelen ve akasya çiçeği soluyor;
Azad et ey mihr-i dünyam.

Enes Tanrıverdi (Aşk-ı Sadık)