Aşk Kaf Dağı ve Anka
Kaf Dağı ve süzülen Anka.
Aysız, zifiri karanlık bir gece.
Sessizliğin sesi olmuş iki yürek.
Kırık bir kalem, yırtılmış bir tomar mektup.
Sina Çölü'nde divane gezen Mecnun ile Leyla.
Çöl akşamının ayazında titreyen bir çoban.
"Leyla öldü, Mecnun öldü." diye bağıran gönül ehli.
Leyla ölse de, Mecnun ölse de aşk kalır mı sağ?
İstanbul'un yedi tepesine saklanmış yeşil gözler.
Süleymaniye'nin ihtişamı altında Eminönü balıkçısı.
Kırlangıç ve martı seslerinin kaosu ile düzeni.
Aşk-ı Sadık, sanki İstanbul'da doğmuş bir aşk yavrusu.
Ne Kaf Dağı tükenir ne Anka'nın kanadı yorulur.
Hakiki sevda, çağlar geçse de gönüllerde doğrulur.
Mecnun toprağa karışır, Leyla zamana savrulur;
Aşk-ı Sadık der ki: Aşk ölmez, yalnız âşıklar yorulur.
Enes Tanrıverdi (Aşk-ı Sadık)
Enes TanrıverdiKayıt Tarihi : 23.07.2026 01:29:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!