İlham Şiiri - Kasım Kobakçı

Destanlar kurguladım ömrümüzden,
Kelimeler berceste, nefes ilham.
Vazgeçmem bu süzülen görgümüzden,
İhtişamın harika, heves ilham.
*
Durmaksızın inceledim kitabı,
Çözemedim bu kilitli hesabı,
Sormayasın o bitmez ıstırabı,
Kirpiğinin gölgesi, kafes ilham.
*
Zihnimdeki lügati tarayarak,
Kıtaları coşkuyla yazdırarak,
Divanları saygıyla arayarak,
Sıralanan satırlar, enfes ilham.
*
Tur Dağında bekleyen Musa gibi,
Deryaları kanatan asa gibi,
Zalimleri titreten yasa gibi,
Bizleri kuşatan mukaddes ilham.
*
Kalemimi kırmışlar ferman ile,
Derdimize çare yok derman ile,
Savruluruz rüzgarda harman ile,
Karanlıkta parlayan mahbes ilham.
*
Ufuklardan süzülen bulutlara,
Tebessümler yolladık umutlara,
Erişiriz nihayet hudutlara,
Zümrütten kıvılcımlar, elmas ilham.
*
Zarafet abidesi duruşunuz,
Ustalık harikası vuruşunuz,
Cihanı aydınlatır doğuşunuz,
İlmik ilmik işlenen atlas ilham.
*
Kışların ayazında üşümedik,
Hainin darbesiyle çürümedik,
Kötülerin ardından sürünmedik,
Karanlığı bitiren fanus ilham.
*
Nezaket bahçesinde gezeceğiz,
Kötülük zincirini ezeceğiz,
Engelleri kolayca keseceğiz,
Geleceğe sunulan miras ilham.